Evliya-yý kiramdan Ebu Osman Maðribi,
Yoktu Maðrip ilinde baþka zat, onun gibi.

Zahiri ve batýni ilimleri, bittamam,
Öðrenip, tasavvufta kazandý hayli makam.

Büyüklerin yoluna girmeden daha önce,
Zengindi, avlanmaya meraklýydý bir nice.

Kendisine alýþmýþ, hem de çok sadýk olan,
Köpeðiyle giderdi avýna çoðu zaman.

Ve her akþam süt içmek, âdetiydi bu zatýn.
Yine içecekti ki, sýcaktý sütü lakin.

Koyuldu beklemeye, süt soðusun diyerek.
Lakin uyuyuverdi, zira yorgun idi pek.

O esnada bir yýlan girdi o kap içine.
Zehirini, o süte akýtýp çýktý yine.

O sadýk köpeði de kapýda duruyordu.
Yýlanýn yaptýðýna, o dahi vakýf oldu.

Ebu Osman uyanýp, istedi sütü içmek.
Ve lakin birden bire, saldýrdý ona köpek.

Bir þey anlamamýþtý, uzandý kaba yine.
Fakat köpek, bir daha saldýrdý üzerine.

Bir mana veremedi bu iþe Ebu Osman.
Zira sütü içmeye, býrakmýyordu hayvan.

Uzandý üçüncü kez o sütü almak için.
Fakat o, içmesine vermedi yine izin.

O, ne zaman elini uzatsaydý sütüne,
Köpeði de þiddetle saldýrýrdý üstüne.

Lakin o bilmiyordu iþin hakikatini.
Dördüncü kez o süte uzatýnca elini,

Köpeði, son olarak saldýrdý ona tekrar.
Ve eðilip diliyle içti sütten bir miktar.

O, þaþkýnlýk içinde bakarken o hayvana,
Köpek, acý çekerek baþladý kývranmaya.

Zehirin tesiriyle, nihayet öldü hemen.
Araþtýrýp, öðrendi durumu çok geçmeden.

Üzüldü, çok aðladý bu iþin akabinde.
Bazý deðiþiklikler oluverdi kalbinde.

Olan bu hadiseden, aldý çok ders ve ibret.
Yaramaz iþlerine, o gün verdi nihayet.

Düþündü ki: Þu köpek, bana sadakatinden,
Býrakmadý içeyim zehirlenmiþ o sütten.

Hayvan olduðu halde, dikkat etti o buna.
Feda etti kendini efendisi uðruna.

Halbuki benim de bir efendim, Sahibim var.
Ve lakin sadakatim, yoktur þu köpek kadar.

Allahü teâlânýn kuluyum ben de bizzat.
Lakin gösteremedim hayvan kadar sadakat.

Heyhat! bunca yýllarým gafletle geçmiþ demek.
Beni, bu gafletimden uyandýrdý þu köpek.

Halisen tövbe edip, girdi Allah yoluna.
Daðýttý mallarýný, rýza-i Hak uðruna.

Yirmi sene çalýþýp, bir âlim oldu artýk.
Ve Harem-i þerifte, kýrk yýl yaptý imamlýk.

Öyle fazla idi ki edebe riayeti,
Fazlasýna, kimsenin yetiþmezdi takati.