Þeyh Þaban-ý Veli ki, Allah dostlarýndandýr.
Kalblere tesir eden nasihatlarý vardýr.

Bir zamanlar birinin, bir zata borcu vardý.
O devrin parasýyla, beþyüz akçe kadardý.

Bunu ödemek için, çok çalýþtýðý halde,
Bir türlü biriktirip veremedi yine de.

Alacaklý o adam, zaman zaman gelerek,
Ýsterdi parasýný, hem de sitem ederek.

(Biraz mühlet ver) diye yalvardýysa da ona,
O mühlet vermeyince, çok üzüldü o buna.

Ve derhal bir velinin kabrine gidiverdi.
Onu vesile edip, þöyle dua eyledi:

(Ya Rabbi, benim halim malumdur sana elbet.
Bu veli hürmetine, bu acize yardým et.

Ödiyebilmem için beþyüz akçeyi buna,
Bu borcum miktarýnca parayý gönder bana.)

O böyle halisane dua edip dönerken,
Hatýrýna Þaban-ý Veli geldi, aniden.

Huzuruna vardý ki, kimse yoktu evinde.
Diz çökmüþ otururdu, ibadet mahallinde.

O içeri girince, gösterip minderini,
Buyurdu ki: (Al bunun altýndakilerini.)

Halbuki henüz ona bir þey söylememiþti.
Ondan baþka kimse de yanýna gitmemiþti.

Çekinerek, bir miktar para aldý ise de,
Utancýndan, hepsini alamadý yine de.

Þaban-ý Veli ise, buyurdu ki o zaman:
(Rabbimin ihsanýdýr, al hepsini oradan.)

(Peki) deyip o dahi, alýverdi hepsini,
O an Þaban-ý Veli, kaldýrdý ellerini.

Onun için þöylece dua etti Allah'a:
(Ya Rabbi, bu kulunu darda koyma bir daha!)

Bu kiþi, hem parayý, hem duayý aldý ve,
Sevinç ve huzur ile, döndü ve geldi eve.

Oradan getirdiði parayý saydý hemen.
Gördü ki, borcu kadar para almýþ o yerden.

Koþarak gitti hemen o alacaklýsýna.
Borcunu ödeyerek, þükretti Mevlasýna.

Bu zat, bir sohbetinde buyurdu: (Ey insanlar!
Bilin ki, her amelden, ahirette hesap var.

O gün bütün günahlar, olur hep aþikâre.
Mahcubiyet çok olur, bulunmaz ama çare.

Halbuki o iþleri lalettayin bir insan,
Görecek olsa eðer, mahvolur utancýndan.

Ve hele sevdikleri, anne, baba, kardeþi,
Görecek olsa eðer, ne hal alýr o kiþi.

Dünya ve ahirette mahcup olmamak için,
Ýsyan etmemelidir emrine Rabbimizin.

Zira buyuruldu ki: Haram, ateþ gibidir.
Haramý iþleyenler, ateþte yanabilir.

Bu dünyada, gülerek haramý iþleyenler,
Mahþerde, aðlayarak Cehenneme girerler.)