Hadis âlimlerinden, Ali bin Fudayl vardý.
Allah korkusu ile, zaman zaman aðlardý.

Bir gün, yine aðlarken, babasý sordu ona.
(Ne için aðlýyorsun, ey yavrum, söyle bana?)

Dedi ki; (Babacýðým, kýyamet gününde biz,
Bir arada olmazsak, nice olur halimiz?

Þimdi olduðu gibi, olmazsak bir arada,
Diye düþünerekten, aðlýyorum burada.)

Babasý, cevabýnda dedi ki evladýna:
(Abdullah bin Mübarek, þöyle demiþti bana.

Dünyadan kesilirse bir kiþi, Allah için,
Hali, ne de güzeldir böyle olan kiþinin.)

Fudayl bin Ýyad der ki: (Evladým Ali'yi, ben,
Gördüm, kendi kendine þu sözleri söylerken:

Ey nefsim, Cehennemden kurtuluþ ne zamandýr?
Þayet kurtulamazsan, halin ne de yamandýr.)

Yine o anlatýr ki: (Bir keçimiz var idi.
Bu, bir gün, baþkasýnýn arpasýndan yemiþti.

O günden itibaren, o keçinin sütünden,
Kimse süt içmemiþti, ailemiz içinden.)

Bir gün, Ali bin Fudayl bir yerde otururdu.
Birinin, þu âyeti okuduðunu duydu:

(Âlemlerin Rabbine, hesap vermek üzere,
Ýnsanlar, o gün kalkýp, toplanýrlar bir yere.)

Bayýlýp düþtü derhal, âyetin tesirinden.
Gelemedi kendine, fazla teessüründen.

Bir gün de aðlýyordu, sordular bunu ona.
Buyurdu: (Haksýz yere, zulmetti biri bana.

Yarýn sual etse ki o kimseye Rabbimiz:
Sen, ne için zulmettin bu kuluma sebepsiz?

Cevap veremez diye Rabbinin sualine,
Düþünüp aðlýyorum, o kiþinin haline.)

Bu zat, bir sohbetinde buyurdu: (Ey insanlar!
Gafletle yaþamayýn, Cehennem var, ateþ var.

Ateþ deyip geçmeyin, ona hiç dayanýlmaz.
Bir kibrit alevine, elinizi tutun az.

Þimdi çoðu insanlar, bir dünyalýk menfaat,
Uðruna, Cehenneme sürükleniyor, heyhat!

Kalbden dünya sevgisi çýkmadýkça velhasýl,
Hakiki saadete, olamaz kimse vasýl.

Çok oruç tutmak ile ve kýlmakla çok namaz,
Kalbden dünya sevgisi, yine çýkarýlamaz.

Bunu elde etmenin, bir yolu var ki þu an,
Bu da, bu saadete, bu nimete kavuþan,

Bir Allah adamýný, sevip ona uymaktýr.
Yani nefsine deðil, ona tâbi olmaktýr.

Çünkü o büyüklerin, doðrudur her bir iþi.
O zatlara uymakla, kurtulur ancak kiþi.

Edebin tarifi de, itiraz etmemektir.
Büyüklerin emrine, derhal peki demektir.)