Muhammed bin Münkedir, hadis âlimlerinden.
Ve hem de tabiinin, büyük velilerinden.

Gece ibadet eder, Rabbine yalvarýrdý.
Ona boyun bükmekten, büyük lezzet alýrdý.

Gece ibadetini, zevk edindi kendine.
Tövbe ve istiðfarý, hayat bildi kalbine

Gece, sabaha kadar, Hakk’a yalvarýyordu.
Yatsýnýn abdestiyle, sabahý kýlýyordu.

Bir gece namazýnda, baþladý aðlamaya.
Ve baþladý gözünden, kanlý yaþlar akmaya.

Evdekiler uyanýp, hep yanýna geldiler.
Niçin aðladýðýný, ona sual ettiler.

O, hiç cevap vermeyip, durmadan aðlýyordu.
Ve hatta aðlamasý, gittikçe artýyordu.

Bir arkadaþý vardý, Ebu Hazým adýnda.
Ona gidip, durumu söylediler anýnda.

O da gelip gördü ki, mahvolmuþ aðlamaktan.
Sordu ki: (Ey kardeþim, nedir seni aðlatan?

Baksana, çoluk çocuk üzgünler bunun için.
Bir yerin mi aðrýyor, deðilse, söyle niçin?)

Dedi: Kur'an-ý kerim, okurken bu gece ben,
Bir âyete geldim ki, þöyle idi mealen:

(O gün, o günahkârlar, hiç de ummadýklarý,
Bir anda görecekler, þiddetli azaplarý.)

Ben Kur'an-ý kerimde, gelince bu âyete,
Mananýn tesirinden, düþtüm büyük hayrete.

Düþündüm ki: Olmazsa, bir inayet Allah'tan,
Kim kurtarýr bizleri, bu þiddetli azaptan?

Kendimi tutamayýp, aðlamaya baþladým.
Ýþte beni aðlatan, bu derttir arkadaþým.)

Çok takva ehli olup, her günahtan korkardý.
Kendi maðazasýnda, kumaþ alýp satardý.

Bir gün de dükkanýný, býrakmýþtý çýraða.
O da, ucuz kumaþý, satmýþtý pahalýya.

O bunu öðrenince, arattý o kimseyi,
Bulup izah eyledi, ona bu hadiseyi.

Buyurdu ki: (Kardeþim, ya vazgeç bu satýþtan,
Yahut da gel vereyim, pahalý bir kumaþtan.

Veya para üstünü vereyim sana geri.
Girmesin haram lokma, boðazýmdan içeri.)

O dedi ki: (Efendim, az fiyat farký için,
Bu kadar hassasiyet gösterirsiniz, niçin?)

Buyurdu ki: (Kardeþim, dikkat gerek elbette.
Zira kul hakký için, hesap var ahirette.

Bu dünyada kurtulmak, kolaydýr kul hakkýndan.
Ahirete kalýrsa, zor kalkýlýr altýndan.

Çünkü altýn ve gümüþ, geçmez mahþer gününde.
Zor duruma düþülür, o gün Mizan önünde.)