Osmanlý devletinin, kuruluþ yýllarýnda,
Bir âlim vardý Seyyid Alaaddin adýnda.

Aslen Anadolu'da yaþayan bu büyük zat,
Konya'nýn yakýnýnda, bir köyde etti vefat.

O devirde bir rahip, Semerkant’a gelmiþti.
Halkýn itikadýný, bozmaya yeltenmiþti.

Ýsa Nebi hakkýnda, hâþâ Ýlah diyordu.
Buna benzer, asýlsýz þeyler anlatýyordu.

Bu rahip, haber saldý Semerkant melikine.
Dedi: (Münazaraya geldim memleketine.

Cevap verebilirse bana âlimleriniz,
Müslüman olacaðým ben de elbet çaresiz.

Ama suallerime, olmazsa cevap veren,
Anlaþýlmýþ olur ki, davamda haklýyým ben.

O zaman her þeyimi feda edip büsbütün,
Ýslam’ý yýkmak için çalýþýrým gün be gün.)

Semerkant hükümdarý olan bu Sultan Halid,
Bu haberi alýnca, çok üzüldü o vakit.

Topladý huzuruna, cümle âlimlerini.
Söyledi bu rahibin bu saçma teklifini.

Âlimler dediler ki: (Emrine amadeyiz.
Ona cevap verecek kudretteyiz hepimiz.)

Onunla biz bir yerde, münazara edelim.
Bütün suallerine birden cevap verelim.)

Bir gün tayin edildi, geldiler bir araya.
Rahip, suallerini tevcih etti onlara.

Lakin ikna edici cevap alamadý pek.
Sultanýn huzuruna geldi böbürlenerek.

Dedi: (Ey Sultan Halid, olsun ki haberiniz,
Cevap veremediler bana âlimleriniz.)

O zaman Sultan Halid, bu hale üzüldü pek.
Biraz sonra, âlimler huzuruna gelerek,

Dediler ki: (Esseyyid Alaaddin adýnda,
Büyük Ýslam âlimi var ki Anadolu’da,

O cevap verebilir bunun suallerine.
Bir haber yollayalým hemen kendilerine.)

Sultan, memnun oldu ve verdi hemen emrini.
Dedi ki: (Mektup yazýp, davet edin kendini.)

Derhal mektup yazýlýp, gönderilmekte iken,
Tam o anda, saraya, bir yolcu girdi birden.

Uzak yoldan gelmiþti, çok yorgundu hali de.
Cebindeki mektubu, verdi Sultan Halid'e.

Açtý Sultan mektubu, okuyunca aðladý.
Sevinç ve sürurundan, secde-i þükre vardý.

Âlimler, onu böyle görüp hayret ettiler.
(Ne yazar ki, böyle çok sevindiniz?) dediler.

Sultan Halid, mektubu o zata uzatarak,
Dedi: (Al, oku þunu þöyle sesli olarak.)

Geliyordu o mektup, Seyyid Alaaddin’den.
Okumaya baþladý, mektubu o da hemen.


Eðilip elini öptü

Seyyid Alaaddin’den gelen o mektup, hemen,
Okunmaya baþlandý, vakit geçirilmeden.

Hükümdara hitaben yazmýþ ki o büyük zat:
(Allah'a hamd olsun ve Resulüne salevat.

Ey Halid, büyük dedem hazret-i Resulullah,
Bu fakire görünüp, buyurdu ki bu sabah:

(Evladým Alaaddin! Þu anda Semerkant'da
Bir rahibin yüzünden, Müslümanlar pek darda.

O rahip, müminleri küçük düþürmektedir.
Müslümanlar, acilen seni beklemektedir.

Bana gelmeden önce, Semerkant'a git hemen.
Kurtar o müminleri, o rahibin þerrinden.

Öyle güzel cevaplar veresin ki ilminle,
O da imana gelsin, senin bereketinle.)

Ýþte ey Sultan Halid, Peygamber efendimiz,
Bize böyle emretti, rahat etsin kalbiniz.

Mektubu, biri ile size gönderiyorum.
Ben de, yarýn acilen oraya geliyorum.)

Âlimler o mektubu, merakla dinlediler.
Hepsi, hayretlerinden hep tekbir getirdiler.

Zira o memleketle Semerkant arasýnda,
Tam bir aylýk yol vardý, o günün þartlarýnda.

O yolcu, bu yollarý bir günde kat’etmiþti.
Kendi de, yarýn için geliyorum demiþti.

Âlimler, fevkalade sevinip þükrettiler.
(Hak teâlâ her þeye elbet kadir) dediler.

Ertesi gün, Sultan ve adamlarý, erkenden,
Ýstikbale çýktýlar bu büyük zatý hemen.

Teþrifini beklerken büyük bir ümit ile,
Göründü uzaklardan, o, bir grup veliyle.

En önde kendi vardý, hem de beyaz atýnda.
Bir grup evliya da, geliyordu ardýnda.

Hepsi, ister istemez atlarýndan indiler.
Seyyid Alaaddin’i, tazimle beklediler.

Sultan, büyük hürmetle, öptü onun elini.
O da öptü sevgiyle, Sultanýn gözlerini.

Buyurdu ki: (Ey Halid, Resulün emri ile,
Geldim ki, münazara edelim o rahiple.)

Hemence o rahibe bir haber gönderdiler.
Ertesi gün camide, bir araya geldiler.

Seyyid Alaaddin’i görünce hýristiyan,
Þehadeti getirip, oldu hemen Müslüman.

Eðilip, hürmet ile öperek ellerini,
Dedi ki: (Kabul ettim, ben de Ýslam dinini.

Zira gece rüyamda gördüðüm zat sizdiniz.
Bütün suallerime, bir bir cevap verdiniz.

Öyle tatmin edici verdiniz ki cevaplar,
Bir þüphe ve tereddüt kalmadý zerre kadar.

Uyanýp, söz verdim ki hemen kendi kendime,
Sizi görüp, gireyim ben de Ýslam dinine.)