Evliyanýn büyüðü, Ebül Hayr-i el Akta.
Bilerek iþlemedi asla günah ve hata.

Yiyecek bulamadý Medine’de birkaç gün.
Gelip sürdü yüzünü Ravdasýna Resulün.

Dedi: (Ya Resulallah, beþ gün bir þey yemedim.
Ve bunu, senden gayri kimseye söylemedim.)

Halini arz ederek, çekildi bir kenara.
Bir müddet namaz kýlýp, uyukladý bir ara.

Rüyasýnda gördü ki Aliyyül Mürteza’yý,
Gelerek uyandýrdý Ebül Hayr-i Akta’yý.

Buyurdu: (Ya Ebel Hayr, çok uyudun, haydi kalk!
Allah’ýn sevgilisi geliyor, dön de bir bak.)

Az sonra, Resulullah teþrif edip oraya,
Büyükçe bir ekmeði verdiler Ebül Hayr’a.

O baþladý yemeye, hayli aç olduðundan.
Yarýsýna gelince, uyandý uykusundan.

Lakin çok þaþýrmýþtý kendine geldiðinde.
Zira kalan o ekmek, duruyordu elinde.

Bir kimse, kendisinden nasihat isteyince,
Buyurdu ki: (Evladým, edep lazým ilk önce.

Bir kalbin iman dolu olmasýna alamet,
Bütün Müslümanlara, gösterir çok merhamet.

Çok üzülür, müminler sýkýntýya girince.
Koþar yardýmlarýna, elinden geldiðince.

Bir kalbin de, nifakla dolmasýna alamet,
Bunlar da, her insana beslerler kin ve haset.

Bir kul, ibadetini gösterirse gayrýya,
Ýhlastan ayrýlmýþtýr, bu hali olur riya.

Gösteriþten kurtulup, kazanýrsa ihlasý,
O zaman temizlenir o kalbin kiri, pasý.

Bir beden de, Ýslam’a gece gün etse hizmet,
Hak teâlâ indinde, kazanýr kadir, kýymet.

Þerefli bir Müslüman olmak için, evvela,
Dikkat etmek lazýmdýr, helal ve haramlara.

Onun mahluklarýna merhametli de olmak,
Ýyi insan olmanýn, bir þartýdýr muhakkak.

Sonra, devam lazýmdýr sohbet-i salihine.
Ýyi kul olmak için, lazýmdýr bu da yine.)

Yine buyuruyor ki: (Ýyi dost ve arkadaþ,
Ýnsaný, doðru yola getirir yavaþ yavaþ.

Ben iyi miyim diye, edersen eðer merak,
Kiminle arkadaþlýk ediyorsun, ona bak.

Ýyilerle olursan, sen de iyi olursun.
Bozuklarýn yanýnda, sen dahi bozulursun.

Çünkü kalb, karþýsýnda kim varsa, ona kayar.
Yahut da onun kalbi, meyledip sana akar.

Velhasýl kurtulmanýn, bir tek çaresi vardýr.
O da, Kurtulanlarla beraber bulunmaktýr.)