Þah Þüca-i Kirmani, evliyadan, büyük zat.
Allah’ýn kullarýna, ederdi çok nasihat.

Buyurdu ki: Allah’ý sevmekten daha âli,
Derece bilmiyorum, yoktur daha kemali.

Peygamber efendimiz, buyurdu ki bir zaman:
(Allah ve Resulünü çok sevmeli Müslüman.

O, onlarý her þeyden daha çok sever hale,
Gelmedikçe, imaný, asla gelmez kemale.)

Biri, Resulullahýn huzuruna gelerek,
Dedi: (Ya Resulallah, seviyorum sizi pek.)

Buyurdu ki: (Öyleyse, sabretmeye hazýrlan.
Zira her meþakkate, katlanýr aþýk olan.)

Dedi: (Var muhabbetim, Allahü teâlâya.)
Buyurdu ki: (Hazýr ol, her mihnet ve belaya.)

Bir köylü de gelerek Peygamberin yanýna,
Sordu ki: (Ne kadar var, kýyamet kopmasýna?)

Cevaben buyurdu ki sualine o zatýn:
(Kýyamet günü için, var mý bir hazýrlýðýn?)

Dedi: (Ya Resulallah, namaz, oruç, hac, zekat.
Yaparým farz miktarý, fazlasý yoktur fakat.

Kýlarým muntazaman, her beþ vakit namazý.
Nafileye gelince, kýlarým bazý bazý.

Gerçi fazla yoksa da Rabbime ibadetim.
Ve lakin Resulüne, pek çoktur muhabbetim.)

O zaman Resulullah buyurdu: (Ahirette,
Sevdiðinle birlikte bulunursun elbette.)

Þah Þüca buyurdu ki: (Bir kul, eðer Rabbini,
Tam tanýyabilirse, tam yapar taatini

Bir kimse de, dünyayý tanýrsa tam olarak,
Ýðrenir, nefret eder, ondan soður muhakkak.)

Buyurdu ki: (Allah’ý severse biri þayet,
Veli kullarýna da, besler sevgi, muhabbet.

O veliye sevgisi, dönerse eðer aþka,
O kimsenin halleri, olur daha bir baþka.

Öyle ki, o velinin köy ve mahallesine,
Bile o, aþýk olur evine, hanesine.

O veliyle, her kimin var ise bir ilgisi,
Onlara karþý dahi, hasýl olur sevgisi.

Hatta onun köyünün köpeklerine bile,
Daha çok sevgi besler, saire nisbet ile.

O, gayr-i ihtiyari, onlarý sever gayet.
Zira onun elinde deðildir bu muhabbet.

Düþmanlarýna dahi, düþman olur gayetle.
Zira bu da elinde olmaz umumiyetle.

Hasýlý Allah’ýný seviyorsa bir insan,
Sevdiði kullarý da, sever elde olmadan.

O istemese dahi, onlarý sever fazla.
Çünkü bu muhabbeti, elde deðildir asla.

Düþmanlarýný bile, düþman bilir kendine.
Zira hiç istemez ki, toz konsun sevdiðine.

Kendini zorlasa da, onlarý hiç sevemez.
Zira bu düþmanlýk da, olur ister istemez.

Muhabbet ve düþmanlýk, olursa Allah için,
O iman, kemaldedir, doðrusu budur iþin.)