Süfyan-ý Sevri var ki, büyük alim ve veli,
Pek fazla tesirliydi nasihat ve sözleri.

Tebe-i tabiinden olan bu mübarek zat,
Kufe þehrinde doðup, Basra’da etti vefat.

Yirmi yýl uyumadý, hiç gezmedi abdestsiz.
Ölümden söz olunca, kalýyordu takatsiz.

Annesi, hamileyken henüz bu evladýna,
Komþunun turþusunun, az bakmýþtý tadýna.

Ve fakat o turþudan alýr almaz o biraz,
Süfyan, aðrý vererek eyledi onu ikaz.

Anladý böylelikle izinsiz aldýðýný.
Komþusuna koþarak, aldý helallýðýný.

Henüz pek genç yaþýnda, sýrtý kambur olmuþtu.
Dostlarý merak edip, sebebini sormuþtu.

Buyurdu ki: (Ders aldým, vaktiyle üç üstaddan.
Her üçü de, çok derin âlim idi o zaman.

Hepsi, ilim sahibi kiþiler idi, fakat,
Son nefeste üçü de, imansýz etti vefat.

Onlarýn bu halini görünce kardeþlerim!
Eðildi bu korkuyla, omurga kemiklerim.)

Bir zaman da, biriyle, Mekke'ye gidiyordu.
Yol boyu göz yaþýyla, devamlý aðlýyordu.

Vardýlar bu þekilde Beytullaha nihayet.
Bir genci gördüler ki, sararmýþ, solmuþ gayet.

O sýrada genç kiþi, aþk-ý ilahi ile,
(Allah!) diye baðýrýp, peþinden düþtü yere.

Sesi duyup, yanýna koþtularsa da, fakat,
Gördüler, düþer düþmez vefat etmiþ o saat.

Meðer öyle çokmuþ ki, onda Allah korkusu,
Yayýldý dört bir yana, yanýk ciðer kokusu.

Çok tesir etmiþ idi bu, Süfyan-ý Sevri’ye.
Cesedinin baþýnda seslendi genç kiþiye:

(Ey Allah korkusundan vefat eden mübarek!
Bilesin ki, on defa hac yaptým bugüne dek.

Bunlarýn sevabýnýn hepsini verdim sana.
Sen de, sýrf þu halinin sevabýný ver bana.)

Genç biri anlatýyor: Bir seher zamanýnda,
Ben, zemzem kuyusunun bulunurken yanýnda,

Biri gelip su içti, býraktý birazýný.
O, içip gittiðinde, ben içtim kalanýný.

(Badem ezmesi) gibi bir tadý vardý, fakat,
Yüzü örtülü idi, bilmedim kimdi bu zat?

Yine bir seher vakti, geldi zemzem yerine.
Su içip, kalanýný býrakýp gitti yine.

Ben dahi içiverdim dibinde kalanýný.
Hissettim bu sefer de, (bal þerbeti) tadýný.

Üçüncü gün ayný zat, su içti ayný yerde.
(Þekerli süt) gibiydi, lezzeti bu sefer de.

Bu halleri görünce, çok merak ettim onu.
Eteðinden tutarak, sordum kim olduðunu.

Buyurdu ki: (Süfyan-ý Sevri'dir benim adým.
Lakin bunu, kimseye söyleme ey evladým!)