Nadiroðullarýný, Allah’ýn Sevgilisi,
Medine'den kovunca, çýkýp gitti cümlesi.

Fitne fesat kaynaðý olan bu yahudiler,
Kimi Þam'a, kimi de Hayber'e yerleþtiler.

Lakin o hainlerin, Resulullaha olan,
Kin ve düþmanlýklarý çoðaldý hiç durmadan.

Baþlarý olan Huyey, on-onbeþ kimse ile,
Mekke'ye gitti hemen, intikam gayesiyle.

Gidip, Ebu Süfyan'la konuþtular bu iþi.
Resulü kastederek dediler ki: (Bu kiþi,

Hem sizin, hem de bizim düþmanýmýzdýr þu an.
Öyleyse vücudunu kaldýralým ortadan.

Bizler, sonuna kadar sizin yanýnýzdayýz.
Ve asla yanýnýzdan bir adým ayrýlmayýz.)

Ebu Süfyan dedi ki: (Hemfikiriz ve lakin,
Biz nasýl güveniriz sizlere bu iþ için?

Bizim putlarýmýza taparsanýz eðer ki,
Doðru dediðinizi anlarýz biz de belki.)

O böyle söyleyince, yahudiler bu kere,
Putlara secde edip, kapandýlar yerlere.

Kitaplý kâfir iken onlarýn herbirisi,
Dinlerini terk edip, kitapsýz oldu hepsi.

Mekkeli müþriklerle, o hain yahudiler,
Ýslam’ý yýkmak için, o gün yemin ettiler.

Ve harp hazýrlýðýna baþladýlar hemence.
Komþu kabilelere adamlar gitti önce.

Onlara, çok para ve dünyalýk vaad ederek,
Harbe teþvik ettiler nutuklar söyleyerek.

Ve Mekke civarýnda, hemen dörtbin kiþilik,
Bir kuvvet çýkýverdi ortaya hemencecik.

Ýltihak da olunca birçok kabilelerden,
Müþriklerin sayýsý onbine çýktý hemen.

Resulullah, toplayýp Sahabe-i güzini,
Haber verdi küffârýn savaþa geldiðini.

Ve onlara sorarak, buyurdu: (Ey Eshabým!
Ne dersiniz, bu harbi biz nerede yapalým?)

Eshabýn ekserisi dediler ki cevaben:
(Burada cenk edelim, çýkmayalým bu yerden.)

Selman-ý Farisi de söz alarak o anda,
Dedi: (Ya Resulallah, bizim Acemistanda,

Bir baskýn ihtimali olunca düþmanlarýn,
Büyük hendek kazarlar etrafýna oranýn.)

Resulullah ve Eshab bu fikri beðendiler.
Bu tarzda çarpýþmaya derhal karar verdiler.

Resulün emri ile Sahabenin her biri,
Kazmaya baþladýlar acilen hendekleri.

Ve hatta bu iþ için, civar kabilelerden,
Kazma kürek ve külünk aldýlar gidip hemen.