Bayezid-i Bistami, büyük velilerdendir.
Nasihatý herkese ederdi hemen tesir.

Ýran'da, Bistam adlý bir yerde doðan bu zat,
Yetmiþbir yaþlarýnda, eyledi Hakk’a vuslat.

Annesi anlatýr ki: (Ben ona hamileyken,
Þüpheli bir lokmayý, yiyemezdim katiyen.

Yiyecek olsa idim, þüpheli lokma biraz,
O, karnýmda vurarak, ederdi beni ikaz.

Yani karnýmda iken, gösterirdi keramet.
Derdim ki: Bu, ilerde, büyük zat olur elbet.

O, Cafer-i Sadýk’tan, kýrk yýl sonra doðmuþtu.
Ve üveysi olarak, talebesi olmuþtu.

Yani onu görmeden, etti ona intisap.
Ve ruhaniyetinden, olmuþtu çok feyizyab.

O velinin kalbinde bulunan feyiz, nurlar,
Hazret-i Bayezid’in kalbini doldurdular.

Resulullahtan gelen bu nurlarý, o yine,
Yansýttý Ebül Hasen Harkani’nin kalbine.

Öyle çok dalmýþtý ki, o ilahi bir aþka,
Her þeyi unutmuþtu, Hak teâlâdan baþka.

Tam yüzonüç âlimden, ilim ve feyz almýþtýr.
Tasavvufta, çok yüksek bir makama varmýþtýr.

Allahü teâlâdan, çok titrer ve korkardý.
Ýbadet yaparken de, bu korku onda vardý.

Hatta o, ibadeti yapardý ki bir tarzda,
Göðsünün kemikleri gýcýrdardý namazda.

Bu da, çok korkmasýnýn bir iþareti idi.
Yanýnda olanlar da, bu sesi iþitirdi.

Hocalarýna karþý, beslerdi çok muhabbet.
Yine onlara karþý, edebi çoktu gayet.

Onlardan birisine, duyduðu bu edepten,
Vasiyet eylemiþti, henüz vefat etmeden.

Ve þöyle demiþti ki: (Öldüðümde ben yarýn,
Yanýna defnediniz, beni bu üstadýmýn.

Lakin derin kazýn ki kabrimi benim hatta,
Vücudum, onunkinden bulunsun daha altta.)

Çocukken, bir caminin önünde oynar iken,
Onu, Þakik-i Belhi gördü ve durdu birden.

Kalb gözü ile bakýp, dedi ki: (Bu yavrucak,
Zamanýnýn en büyük evliyasý olacak.)

Hocalarýndan biri, hazret-i Bistami’ye,
Emretti: (Þu raftaki kitabý getir!) diye.

(Peki) dedi ise de, tereddüt etti biraz.
Sonra, (Hangi raftaki?) diyerek eyledi arz.

O dedi: (Senelerdir dersime geliyorsun.
Baþýnýn üstündeki rafý bilmiyor musun?)

Dedi: (Dinlemek için dikkatle dersinizi,
Baþka þey görmüyorum, affedin bendinizi.

Sizin huzurunuzda, bakmýyorum etrafa.
Ki, muttali olayým, üstümdeki bu rafa.)

Buyurdu ki: (Evladým, tamamdýr senin iþin.
Bistam'a avdet eyle, kullarý irþad için.)