Gönül Sultanları.com >  Evliya Nasihatleri > Aradýðýn burdadýr, gel hemen > Bensiz mi yiyordunuz?
Bensiz mi yiyordunuz?
Bir köyde, bu veliyi çok seven talebeler,
Bir evde toplanarak, bir araya geldiler.

Gayeleri, o akþam biraz sohbet etmekti.
Hace hazretlerinden konuþup bahsetmekti.

Dediler ki: (Burada olsaydý o da hazýr,
Dökülürdü aðzýndan, bir nice hikmet ve sýr.)

Sütlaç piþirmiþti ki ev sahibi, o ara,
Getirdi bir kab ile, ikram için onlara.

Orta yere koyarak, dedi ki: (Kardeþlerim!
Haydi gelin, buyurun, hep birlikte yiyelim.)

Bu davet üzerine, yerlerinden kalktýlar.
Oturup, ellerine birer kaþýk aldýlar.

Ve lakin o sütlaçtan, kimse yiyemiyordu.
Zira kimsenin eli, kýpýrdýyamýyordu.

Sanki baðlanmýþ idi elleri herbirinin.
Uzanamýyorlardý sütlaca bunun için.

Hepsi, birbirlerine hayret ile bakarak,
Dediler ki: (Bu iþte, bir hikmet var muhakkak.)

O sütlaçtan, hiç biri yemeden tek bir kaþýk,
Çaresiz, o sofradan kalktýlar hepsi artýk.

O andan itibaren, geçmiþti ki bir saat,
Teþrif etti o eve, birden o mübarek zat.

Herbirinin içine, doldu bir neþe, sevinç.
Zira onu, o vakit beklemiyorlardý hiç.

Buyurdu: (Kardeþlerim, ben Kasr-ý arifandan,
Bu köye gelmek için, yola çýktýðým zaman,

Sütlacý, piþmek için, siz ocaða koydunuz.
Sonra, benden bahsedip, sohbete koyuldunuz.

Ben yarý yolda iken, piþti sütlacýnýz da.
Ve yemek istediniz, siz onu aranýzda.

Nasýl yiyecektiniz ve lakin biz olmadan?
Baðladýk elinizi, yiyemediniz ondan.

Onu yemek üzere, toplandýnýz siz, fakat,
Yoktu hiç birinizde, yemeðe güç ve takat.

Bir hikmet var diyerek, sofradan kalktýnýz hep.
Beni beklemek imiþ, demek ki buna sebep.

Haydi, þimdi getirin o sütlacý ortaya.
Hep beraber oturup, yiyelim doya doya.)

Onlar, sevinç içinde sütlacý getirdiler.
Büyük huzur içinde, neþe ile yediler.

Yine bu büyük zata, yeni talebe olan,
Biri de, bir vakayý ediyor þöyle beyan:

Vakta ki nasip oldu bana da talebelik,
O gün, bir talebesi öðüt verdi bana ilk.

Dedi ki: (Yolumuzda, mühimdir hayâ, edep.
En çok buna riayet ederiz burada hep.

Mesela hocamýzýn evlerinden tarafa,
Ayak uzattýðýmýz olmamýþtýr bir defa.)

Ben de, bir gün dýþarda yatmýþtým kýsa bir an.
Gelip, ayaklarýmý tekmeledi bir hayvan.

Fýrlayýp kalktým hemen, çok acý hissederek.
Düþündüm ki: Bunun bir hikmeti olsa gerek.

O esnada, yaptýðým o hatayý anladým.
Zira o eve doðru uzanmýþtý ayaðým.

www.gonulsultanlari.com