Hocasý Behaeddin Buhari hazretleri,
Onu, kendi yanýna oturturdu ekseri.

Çok teveccüh ederdi, sýk sýk ona dönerek.
Söylerdi kýymetini, bazý kere överek.

Derdi ki: (Her ne zaman, ben Alaaddin’imi,
Gördüðümde, muhakkak hatýrlarým Rabbimi.)

Henüz hayatta iken Behaeddin Buhari,
Ona havale etti, cümle talebeleri.

Alaaddin-i Attar buyurdu ki: (Veliler,
Kullarý, Hak yoluna çekerek yön verirler.

Evliyanýn sohbeti, aklý kuvvetlendirir.
Ve Rabbin rýzasýný almaya vesiledir.)

Vefatlarýna yakýn, cümle talebesini,
Huzuruna çaðýrýp, yaptý vasiyetini.

Dedi: (Birbirinize, eyleyin çok muhabbet.
Ve haramdan kaçmaya, gösterin büyük gayret.

Sohbet, mühim sünnettir, devam edin siz buna.
Zira kul, sohbet ile kavuþur muradýna.

Eðer bulamazsanýz, sohbet ehli birini,
Okuyun o takdirde, onun eserlerini.

Zira kitap okumak, yarýsýdýr sohbetin.
Sohbet yoksa, kitabý sakýn ihmal etmeyin.

Bu yolda, hiç yýlmadan çalýþýn ki, gün gelir,
Senelerin kazancý, bir lahzada verilir.)

Sonra, bel aðrýsýyla, tutuldu hastalýða.
Bir perþembe gününde, artýk düþtü yataða.

Buyurdu: (Kardeþlerim, sakýnýn her haramdan.
Bir an gafil olmayýn, Allahü teâlâdan.

Günahlar, büyük-küçük diye ayrýlýrsa da,
Küçük günahlar dahi, büyüktür esasýnda.

Çünkü günah, Allah’ýn nehyettiði bir iþtir.
Ýstiðfar edilmezse, karþýlýðý ateþtir.)

Buyurdu: (Müsaadesi olsaydý Rabbimizin,
Yüksek himmetleriyle hocam Behaeddin’in,

Bilcümle insanlarý, hem de tek bir nazarda,
Vilayet makamýna çýkartýrdým bir anda.

Fakat Hak teâlânýn, bu deðildir âdeti.
Ýnsanlar anlayamaz, nedir bunun hikmeti?)

Hastalýðý, gün be gün daha þiddetlenince,
Yine talebesiyle, sohbet etti bir nice.

Buyurdu: (Bu dünyadan ayrýldý hep veliler.
Bazýsý da, yakýnda gitmek üzeredirler.)

Yanlarýnda birisi, göstererek bahçeyi,
Dedi ki: (Þu çiçekler, ne çekici, ne iyi.)

Buyurdu ki: (Toprak da, iyi ve güzeldir pek.
Bu dünyaya meylimiz, olmadý bugüne dek.

Tek üzüntüm þudur ki, ziyarete gelenler,
Beni bulamayýnca, kalbi kýrýk dönerler.)