Ýmam-ý Rabbani ki, veliler incisidir.
Ýkinci bin yýlýnýn yenileyicisidir.

Mektubat kitabýnýn yüzotuzsekizinci,
Mektubunda, þöylece ikaz etti bir genci:

(Ey oðlum, hiç koþma ki bu dünyanýn peþinden,
Yarýn halas olasýn, Cehennem ateþinden.

Gönlünü, ondan çekip, sýrf baðla ki Allah’a,
Kul için, bundan büyük bir nimet olmaz daha.

Dünya adamlarýyla olma hiç alakadar.
Zira Allah, dünyayý sevmiyor zerre kadar.

Madem ki Hak teâlâ vermiyor ona kýymet,
Sen dahi sevme onu, verme hiç ehemmiyet.

Bu alçak dünya için, Rabbini gücendirmek,
Akýllý bir insana yakýþýr iþ deðil pek.

Birbirinin zýddýdýr (ahiret) ile (dünya).
Ýkisinin sevgisi, toplanmaz bir araya.

Birinden uzaklaþan, yaklaþýr öbürüne.
Birisi kalbe girse, yer kalmaz diðerine.

Nasýl istersen yaþa, ölürsün bir gün elbet.
Ýstediðini topla, ayrýlýrsýn akýbet.

Bugün, ölmüþ kabul et ey oðlum kendini sen.
Mutlak olacak þeyi, hem oldu bil þimdiden.

Oðlum, tavþanlar gibi, gözü açýk uyumak,
Daha çok sürecek mi, ecel yaklaþýyor bak!

Ölüm vakti gelince, uyandýrýrlar bizi.
Lakin o uyanmanýn, olmaz hiç faidesi.

Dünya düþkünleriyle arkadaþlýk eylemek,
(Öldürücü zehir)dir, pek sýký kaçmak gerek.

Bu zehirle ölenin, yeri, sonsuz ateþtir.
Aklý olan kimseye, bir iþaret yetiþir.

Dünya adamlarýndan uzak dur, görme hatta.
Aslandan kaçar gibi, kaç onlardan adeta.

Zira aslan, insanýn alýr yalnýz canýný.
Onlar ise, alýrlar dinini, imanýný.

Hadis-i þerifinde, bir gün Nebiyy-i ziþân,
Bunun kötülüðünü etmiþtir þöyle beyan:

(Zengine, malý için alçaklýk gösterenin,
Gider üçte ikisi bu sebepten dininin.)

Düþün ki, onlar ile görüþmen ne içindir?
Mal ve mevkileriyle ilgili deðil midir?

Aman oðlum dikkat et, onlara olma yakýn.
Onlarýn zararýndan, kendini iyi sakýn.

Zira bu, öyle fena iþtir ki, akabinde,
Nasihat dinlemeye yer býrakmaz kalbinde.

Böyle aðýr yazmamýn sebebi þu ki oðlum,
Baþka türlü uyanman çok zordur, biliyorum.

Hak teâlâ, bizlere versin de olgun ihlas,
Beðenmediði þeyden, tamamen etsin halas.