Ýmam-ý Rabbani’nin yazdýðý Mektubat’ta,
Þöyle buyurmaktadýr bir gence nasihatta:

Ey evladým biz kuluz, Allah’ýn emrindeyiz.
Kendi emrine buyruk ve baþýboþ deðiliz.

Her istediðimizi yapamayýz biz zinhar.
Çünkü Sahibimizin bize emirleri var.

Burada yaþamazsak Onun emirleriyle,
Mezarda, piþmanlýktan baþka þey geçmez ele.

Ey oðlum, gençlik çaðý, kâr ve kazanç vaktidir.
Merd olan, bu zamaný iyi deðerlendirir,

Ýhtiyarlýk zamaný, herkese olmaz nasip.
Olsa da, vakit olmaz elveriþli, münasip.

Vakit bulunsa dahi, azalýnca güç, kuvvet,
Yapýlmaz gençlik gibi, yarar iþ ve ibadet.

Bugün, her bir vaziyet tam elveriþli iken,
Ebeveynin varlýðý, büyük bir nimet iken,

Geçim derdi olmayýp, elde iken her fýrsat.
Güç kuvvet azalmayýp, yerindeyken bu sýhhat,

Hangi özür ve hangi bahane ile acep,
Yarýna býrakýlýr bugünün iþleri hep?

(Helekel müsevvifun) dedi Nebiyyi ziþân.
Yani, yarýn yaparým diyenler etti ziyan.

Eðer dünya iþini býrakýrsan yarýna,
Elbette ki bu senin, olur çok yararýna.

Ey oðlum, bu gençlikte, üç din düþmaný olan,
Nefis, þeytan ve bir de ahlaksýz, kötü yaran,

Ýnsana saldýrýrken, yapýlan az ibadet,
Hak teâlâ indinde kazanýr büyük kýymet.

Yaþlýlýkta yapýlan, bunlardan kat kat fazla,
Ýbadetin kýymeti, bu kadar olmaz asla.

Ey oðlum iyi bil ki, insaný, cenâb-ý Hak,
Oyun eðlence için yaratmadý muhakkak.

Yiyip içmek, keyf sürmek için yaratýlmadýk.
Yalnýz ibadet için yarattý bizi Halýk.

Resulün bildirdiði ibadetlerin hepsi,
Ýyi düþünülürse, bizedir faidesi.

Kullara yaradýðý için emr olunmuþtur.
Yoksa, ibadetlerin Ona faydasý yoktur

Allah, muhtaç deðildir kulun ibadetine.
Onlarý, emirlerle þereflendirdi yine.

Her þeye muhtaç olan ve çok aciz olan biz,
Bu büyük ihsan için, teþekkür etmeliyiz.

Oðlum, bugün mesela bir müdür, bir iþçiye,
Emir verse, herhangi bir iþi yapsýn diye,

Ýþçi, o vazifeye ne de çok kýymet verir.
Bana, müdür bu iþi verdi diye sevinir.

Seve seve, zevk ile yapar onu o iþçi.
Ýftihar vesilesi yapar hem de o iþi.

Þimdi yazýklar olsun, Allah’ýn yüksekliði,
O müdürünki kadar acep deðil midir ki,

Onun emirlerine, böyle çalýþýlmýyor.
Ve (evvela vazife, sonra namaz) deniyor.

Halbuki amirlerin amiridir Rabbimiz.
Önce, Onun emrini ifa eylemeliyiz.