Ýmam-ý Rabbani’nin Mektubat’ýnda yine,
Bir taziye mektubu yazýlmýþtýr birine.

Mirza Ali Can için yazmýþsa da mektubu,
Okuyan herkes için geçerlidir elbet bu.

Mektupta buyurur ki: Bizleri, Hak teâlâ,
Resulünün yolunda bulundursun evvela.

Çünkü insan, ne kadar yaþasa da, nihayet,
Muhakkak ahirete edecek bir gün avdet.

Enbiya suresinde þöyle buyurmaktadýr:
(Her bir canlý, ölümün tadýný tadacaktýr.)

Bunun için ey oðlum, ölecektir her insan.
Her kim olursa olsun, kurtulamaz hiç bundan.

Hadiste buyuruldu: (Her kimin ömrü uzun,
Ýbadeti de çoksa, ona müjdeler olsun.)

Bir köprüye benzer ki, ölüm, açýk, aþikâr,
Ölümle kavuþurlar maþukuna aþýklar.

Bütün Hak aþýklarý, ölümü düþünerek,
Teselli bulmaktadýr, onu hayal ederek.

Ankebut suresinin, beþinci âyetinde,
Þöyle buyuruluyor bu mevzu üzerinde:

(Ey Rabbine kavuþmak isteyenler, bilin ki,
Ona kavuþma vakti gelecek elbette ki.)

Ve lakin nefsine ve þeytana tutulanlar,
Bir Allah adamýna kavuþmamýþ olanlar,

Yukardaki müjdeye, elbet dahil deðildir.
Onlar, zarar ziyanda ve hep baþý yerdedir.

Þimdi vefat etmiþtir sizin valideniz de.
Büyük bir varlýk olup, çok hakký vardýr sizde.

Buna karþý, siz dahi ona yardým ediniz.
Ona dua, sadaka, fatiha gönderiniz.

Hadiste buyuruldu: (Mezardaki bir mevta,
Denizde boðulacak zata benzer adeta.

Anne ve babasýndan ve her tanýdýðýndan,
Gelecek bir duayý beklemektedir her an.)

Bir de insan, onlarýn ölümünü görerek,
Kendi ölümünü de lazým gelir düþünmek.

Bütün varlýðý ile, Allahü teâlânýn,
Beðendiði þeyleri yapmalýdýr bi hakkýn.

Bilmeli ki bu dünya, aldatýr insaný hep.
Onu, ahmak olanlar sadece eder talep.

Dünya kazançlarýnýn, Allah’ýn indindeki,
Ýtibarý, bir zerre olsa idi eðer ki,

Ondan, kýl ucu kadar vermezdi kâfirlere.
Öyleyse bu dünyayý sokmamalý kalblere.

Allah, sizi ve bizi, yüz çevirip her þeyden,
Kendine baðlamayý nasib eylesin hepten.

Oðlum, cenâb-ý Hakkýn sonsuzdur merhameti.
Lakin azabýnýn da, pek fazladýr þiddeti.

(Beyn-el havf-ü verreca) üzre bulunmalýdýr.
Yani korku ve ümit, müsavi olmalýdýr.

Gençlikte, Rabbimizin kahrýndan, gazabýndan,
Çok korkmak ve titremek lazým gelir her zaman.

Ýhtiyarlýkta ise, af ve merhametine,
Sýðýnmak lazýmdýr ki, orta yol budur yine.