Ýmam-ý Rabbani’nin Mektubat kitabýnda,
Þöyle buyuruluyor bu dünyanýn hakkýnda:

Oðlum, dünya hayatý, kýsa ve geçicidir.
Ahiret azabýysa, sonsuz ve þiddetlidir.

Ýleriyi tam gören akýl sahiplerinin,
Hazýrlýklý olmasý lazýmdýr bunun için.

Bu dünyanýn tadýna, sahte güzelliðine,
Aldanan, yarýn düþer bir piþmanlýk içine.

Ýnsanlarýn þeref ve itibarý, eðer ki,
Sadece dünyalýk ve mal ile ölçülseydi,

Dünyalýðý çok olan kâfir ve münafýklar,
Herkesten daha fazla kazanýrdý itibar.

Dünyanýn görünüþü, güzel de olsa yine,
Sýrf ahmaklar aldanýr, onun güzelliðine.

Þu birkaç günlük ömrü, bilerek büyük fýrsat,
Allah’a ibadetle geçirmeli her saat.

Allah’ýn kullarýna, iyilik etmelidir.
Bunu, kurtuluþ için vesile bilmelidir.

Ýki þey lazýmdýr ki azaptan halas için,
Bunu, iyi bilmesi lazýmdýr her kiþinin.

Birincisi, Allah’ýn emr-ü nevahisine,
Kýymet vermek ve saygý göstermektir hepsine.

Ve Onun yarattýðý, bilcümle mahlukata,
Þefkat ve merhametle davranmaktýr mutlaka.

Allah’ýn Resulünün, Rabbimizden alarak,
Bize getirdikleri, hep doðrudur muhakkak.

Sayýklama, eðlence, þaka sözler deðildir.
O, hiç yalan söylemez, (Muhammed-ül emin)dir.

O halde, tavþan gibi gözü açýk olarak,
Daha ne güne kadar sürecek bu uyumak?

Bu uyumanýn sonu, rezil rüsvay olmaktýr.
Ahirette eli boþ, mahrum kalakalmaktýr.

Biliyorum gençsiniz, kaynamakta içiniz.
Dünya nimetlerinin tamam içindesiniz.

Dünya nimetleriniz tamam ise de, fakat,
Yarýn bu sözlerimiz, olacak bir hakikat.

Yine de, elinizden bir þey kaçmýþ deðildir.
Allahü teâlâya yalvaracak vakittir.

Dünyada felaketten, ahirette azaptan,
Kurtulabilmek için, iki þey vardýr el'an:

Birisi, Rabbimizin her emrine sarýlmak.
Ýkincisi, haram ve günahlardan sakýnmak.

Ýkincisi, ilkinden çok mühimdir ki daha,
(Vera) ve (takva) denir haramdan sakýnmaya.

Bir gün, Resulullaha dediler ki: (Filan zat,
Gece gündüz uðraþýp yapýyor fazla taat.)

Buyurdu ki: (Hiçbir þey vera gibi olamaz.)
Günahtan kaçýnmaktýr buyurdu yani esas.

Ýnsanlarýn, melekten üstün olabilmesi,
Vera sayesindedir çok yükselebilmesi.

Melekler de, pek fazla ibadet ediyorlar.
Halbuki hiç terakki edemiyorlar onlar.

O halde, haramlardan kaçýnmak pek evladýr.
Bu dinde en kýymetli, en üstün þey (takva)dýr.