Ýmam-ý Rabbani’nin eseri Mektubat’ta,
Þöyle buyuruluyor birine nasihatta:

Ahireti kazanmak isterse insan eðer,
Dünyayý terk etmesi elbette icab eder.

Burada (dünya) demek, (haram) ve (günahlar)dýr,
Bunu terk etmenin de, iki türlüsü vardýr.

Birinde, haram olan þeyler ile beraber,
Bütün mubahlarý da yapmayýp tek ederler.

Yani tembel ve iþsiz, býrakýp oturmayý,
Terk etmektir her türlü keyfi, zevk ve sefayý.

Bunlar, bütün vaktini, Allah’a ibadetle,
Geçirip, bu taatten zevk alýrlar gayetle.

Allah’ýn kullarýna doðru yolu göstermek,
Yolunda çalýþmaktan, alýrlar lezzet ve zevk

Büyük kazanç bilirler, insanlara hizmeti.
Terk ederler bu yolda, bütün istirahati.

Dine hizmet uðrunda, gelirse sýkýntýlar,
Bunlarý, mihnet deðil, bilirler kazanç ve kâr.

Eshab-ý kiram ile, çoðu din büyükleri,
Dünyayý, bu þekilde terk ettiler ekseri.

Dünyayý terk etmenin öbürüne gelince,
Haram ve günahlarý terk etmektir sadece.

Mubah olan zevkleri yapsa da bunlar, ancak,
Haram ve þüpheliden kaçarlar tam olarak.

Harama, ehemmiyet vermeyerek bir kimse,
Günahlarý iþleyip, üzüntü duymaz ise,

Yani Hakk'ýn emrine aldýrýþ etmeyerek,
Günahý beðenirse, hem (Ne güzel) diyerek,

Mâzallah kâfir olur onlar bu hal içinde.
Sonsuz yanacaklardýr Cehennem ateþinde.

Ehemmiyet verip de, nefse maðlub olarak,
Haramlarý iþlerse þeytana aldanarak,

Sonra toparlanýp da, eðer piþman olsalar,
Bunlar, kâfir olmayýp, yine Müslümandýrlar.

Bu gibi kimselere, (asi) ve (fasýk) denir.
Günah iþleseler de, yine muvahhid’lerdir.

Bunlar, yanar ise de Cehennem ateþinde,
Sonsuz kalmayacaktýr o azabýn içinde.

Allahü teâlânýn mubah ettiði þeyler,
Çok olup, bunlarda da mevcuttur türlü zevkler.

Hatta mubahlardaki zevkler daha fazladýr.
Haramlarýn lezzeti, mubahlardan pek azdýr.

Farzlarý eda edip, hiç haram iþlememek,
Halis bir mümin için, basit ve kolaydýr pek.

Ve lakin kalblerinde, bir maraz-ý manevi,
Olanlara güç gelir, çok kolay olsa dahi.

Nitekim bir çok iþler vardýr ki, çok basittir.
Ve lakin hastalara, gayet zor ve güç gelir.

Þudur ki kalbde olan maraz-ý maneviyye,
Tamam inanmamaktýr ahkam-ý diniyyeye.

(Ýnandým) denilse de, doðru iman deðildir.
Hakiki tasdik deðil, sadece laf iledir.

Kalbde doðru imanýn olmasýna alamet,
Ýslam’ý yaþamaktan, almaktýr tad ve lezzet.