Ýmam-ý Rabbani ki, büyük âlim, evliya.
Onun gelmesi ile, nurla doldu bu dünya.

Bir kimseye yazdýðý mektupta buyurdu ki:
Ýslam’a tam uymakla insan olur müttaki.

Hem Ýslam’a uymalý, hem hizmet etmelidir.
Zira insan, Ýslam’a hizmet ile yükselir.

Büyükler buyurur ki: (Ýnsan, deli divane,
Olmadýkça, tam mümin olamaz halisane.)

Divane olmak demek, þudur ki ey evladým!
Dinin yayýlmasýna son güçle eder yardým.

Hatta öyle olur ki, unutur kendisini.
Getirmez hatýrýna kendi faidesini.

Her ne olursa olsun, olmayan da olmasýn.
Yeter ki, Ýslam dini zarara uðramasýn.

Ýslamiyet, Allah’ýn bize emirleridir.
Onun ve Resulünün beðendiði þeylerdir.

Nasýl Ýslam ve küfür zýt ise birbirine,
Ahiret de, dünyanýn tersidir böyle yine.

Ahireti kazanmak isterse insan eðer,
Vermemeli dünyaya, fazla kýymet ve deðer.

Dünya demek, Allah’ýn sevmediði þeylerdir.
Yani yasak ettiði günah, çirkin iþlerdir.

Dünyayý terk etmekle, kazanýlýr ahiret.
Lakin iki þekilde, ele geçer bu devlet.

Birincisi þudur ki, haramlarla birlikte,
Bütün mubahlarý da terk etmektir her iþte.

Yalnýz yaþamak için, zaruri miktarýný,
Kullanýp, býrakmaktýr ondan fazlalarýný.

Ýkinci derecesi, yalnýz günah ve haram,
Þeyleri terk etmeye göstermektir ihtimam.

Haram ve günahlarý terk etmekle beraber,
Mubah olan þeyleri iþlemektir bu sefer.

Dünyayý, bu þekilde terk etmek de, aslýnda,
Yine de çok kýymetli sayýlýr bu zamanda.

Gökler, Arþ'a nazaran aþaðý olsa bile,
Yine de çok yüksektir, topraða nisbet ile.

Ýnsan, birincisine olmasa da muvaffak,
Dünyayý, bu þekilde terk etmeli muhakkak.

Çünkü cenâb-ý Hakkýn haram kýldýðý iþler,
Az olmasýna raðmen, pek çoktur mubah þeyler.

Hem dahi mubahlarda olan lezzet, menfaat,
Haramlarda olandan, ziyadedir kat be kat.

Mubah kullananlarý, sever hem Hak teâlâ.
Haram iþleyenleri, hiç sevmez fakat Mevla.

Aklý olan bir kimse, geçici bir zevk için,
Rabbini gücendirmez, esasý budur iþin.

Sonra, haram edilen þeyleri, cenâb-ý Hak,
Zararlý olduðundan, kýldý haram ve yasak.

Ýçki aklý giderir, kumarla söner ocak.
Bunlarý iþleyenler, kendine yapar ancak.

Yalan, gýybet, iftira, söz taþýmak, su-i zan,
Bunlarýn zararý da, yapanadýr her zaman.

Haram ile günahlar iþlenirse hülasa,
Olur iþleyenlere nedamet, gam ve tasa.