Âlimler buyurur ki: (Ýman, bir muma benzer.
Ameller, etrafýnda bir fener gibidirler.

Nasýl çabuk sönerse, mum, feneri olmadan,
Ýman da, gidebilir ibadet yapýlmadan.

(Din), Allah tarafýndan gönderilen bir yoldur.
Ebedi saadeti saðlayan, yalnýz odur.

Din diye, insanlarýn uydurduðu ne varsa,
Hepsi de dinsizlik ve kâfirliktir bilhassa.

Hak teâlâ, kullara, bin sene ara ile,
Yeni din göndermiþtir bir peygamberi ile

Adem Nebiden beri, Allah’ýn gönderdiði,
Bu (Resul)ler, kullara yaptýlar bu tebliði.

Her yüz senede ise, bir (Nebi) göndermiþtir.
Onlarla da, dinleri takviye eylemiþtir.

Her kim iman edip de, yapacaðý her iþi,
Ýslam’a uydurursa, (Müslüman)dýr o kiþi.

Kim de, Ýslamiyet’i, nefsani arzulara,
Uydurmak ister ise, (kâfir) denir onlara.

Her din, kendinden önce her ne ki din gelmiþtir,
Onlarý nesh eylemiþ, yani deðiþtirmiþtir.

Bizim dinimiz ise, kendinden önce gelen,
Dinleri, kendisinde toplamýþtýr kâmilen.

Hiç deðiþmeyecektir kýyamet gününe dek.
Hak teâlâ, bu dinden razýdýr þimdi bir tek.

Bu dinin emrettiði farzlarý yapanlara,
Ve Allah’tan korkarak, haramdan kaçanlara,

Rabbimiz, ahirette iyilik verecektir.
Yani bu Müslümanlar, kazanýr sevap, ecir.

Her kim farzý yapmayýp, haram etse irtikab,
Onlara, ahirette vardýr acý bir azap.

Ýmaný olmayanýn, farzlarý kabul olmaz.
Yani ibadetlerden, hiç sevap kazanamaz.

Farzlarý yapmayan da, sünneti yapsa eðer,
Hak teâlâ indinde olmaz yine muteber.

Mubahlar, iyi niyet, güzel düþünce ile,
Ýþlendiði takdirde, sevap alýr o kimse.

Eðer kötü niyetle iþlenirse bir mubah,
Hak teâlâ indinde, olur hata ve günah.

Farz yaparken, arada, kötü niyet olsa az,
Borç ödenir ise de, hiç sevap kazanýlmaz.

Haram iþleyenlerin, sünnetleri, farzlarý,
Sahih olur ise de, olmaz hiç sevaplarý.

Haramlar, mubah olmaz asla iyi niyetle.
Özürsüz iþlenirse, günah olur elbette.

Kim haram iþlemezse sýrf Allah’tan korkarak,
Ona, çok sevap ecir bahþeder cenâb-ý Hak.

Lakin baþka sebeple eder ise ictinab,
Sýrf günahtan kurtulup, kazanamaz hiç sevap.

Haram iþleyen biri, dese ki: (Kalbim temiz.
Sen benim kalbime bak, kalbe bakar Rabbimiz.)

Onun böyle demesi, boþtur, faidesizdir.
Hatta Müslümanlýkla istihza eylemektir

Zira bir Müslümanýn kalbinin temizliði,
Ýslam’a uymasýyla anlaþýlýr tabii.