Ýmam-ý Rabbani’nin, Mektubat kitabýnda,
Þöyle buyuruluyor (Hubb-u dünya) hakkýnda:

(Kardeþim, insanlarý, elbette Hak teâlâ,
Sýrf yemek içmek için göndermedi dünyaya.

Sevdiðimiz þeylerle oynayýp, mal toplamak,
Ve sýrf keyif sürmeye gelmedik biz muhakkak.

Ýnsan, Rabbine karþý, her an acizliðini,
Muhtaç, zavallý olup, gücü yetmezliðini,

Göstermek maksadýyla, dünyaya gelmektedir.
Zaten Rabbine karþý kulluk da bu demektir.

Ve lakin bu kulluk da, yalnýz Resulullahýn,
Ýzin verdiði gibi olmalýdýr bi hakkýn.

Onun emretmediði riyazet, mücahede,
Hepsi, zarar ziyandýr faideden ziyade.

Nefse aðýr gelse de o iþler yapýlýnca,
Yine de zararlýdýr Ona uyulmayýnca.

Ehl-i sünnet denilen Ýslam âlimlerinin,
Bildirdiðine göre bir iman lazým ilkin.

Ýman ve itikadý saðlam ettikten sonra,
Emir ve yasaklara uymaya gelir sýra.

Ýlim, amelden sonra, lazýmdýr bir de ihlas.
Azaptan kurtulmak da, bununla olur esas.

(Ýhlas), temiz etmek ve pislikten arýnmaktýr.
Yani her yaptýðýný, Allah için yapmaktýr.

Sözün özü þudur ki, ahirette kurtulmak,
Doðru iman ve halis amelle olur ancak.

Oðlum, dünyada kalmak zamaný pek kýsadýr.
Çoðu boþ yere geçti, kalan ise pek azdýr.

Ahiret, dünya gibi olmayýp hiç muvakkat,
Ebedidir, sonsuzdur, oradýr asýl hayat.

Orada iki yer var, Cennet ile Cehennem.
Bunlarýn ikisi de mevcutlardýr þimdi hem.

Her kimin, hangisine gideceði de yine,
Baðlýdýr dünyadaki yaptýðý iþlerine.

Ya sonsuz bir saadet, ya ebedi bir elem.
Bunlarý haber verdi bizlere Fahr-i âlem.

Aklý olan, durmadan çalýþmasý lazýmdýr.
Zira hiç dayanýlmaz, azaplar pek acýdýr.

Ey oðlum, ömrümüzün en kýymetli zamaný,
Boþa geçip, geriye kaldý kýsa bir aný.

En verimli günleri, Rabbin düþmaný olan,
Nefsin isteklerini yapmakla geçti her an.

Geriye, ömrümüzün en kýymetsiz, verimsiz,
Bir zamaný kaldý ki, ne iþ yapabiliriz?

Keþke gençlik çaðýnda yapýlsaydý ibadet.
Yarýn mahþer gününde, olmazdý tasa ve dert.

Zararýn neresinden dönülse, yine kârdýr.
Zira kurtuluþ için, bu fýrsat elde vardýr.

Gençlikte kaçýrýlan nimeti, hiç olmazsa,
Þimdi yakalamaya çalýþmalý hülasa.

Kýsa bir sýkýntýyla, az bir amelle, yine,
Kavuþmak mümkün olur Cennet nimetlerine.

Gençlikte yaptýðýmýz çirkin, fena fiiller,
Tövbe ve gözyaþiyle affedilebilirler.