Ýmam-ý Rabbani ki, Hakkýn bir evliyasý.
Sözleri, temizlerdi kalbden kiri ve pasý.

Bir gence mektup yazýp, buyurdu ki: (Evladým!
Her gün yaklaþýyoruz ölüme adým adým.

Bir kul ki, hep günahla geçirirse ömrünü,
Ne özür ve bahane bulur o mahþer günü?

Bir kul, Yaradanýna ederse her gün isyan,
Yarýn mahcub olmaz mý, mahþer günü o insan?

Ömrünü, hep günahla geçirirse, sonunda,
Nasýl cevap verir o, Rabbinin huzurunda?

Daha, ne güne kadar böyle gaflet olacak?
Kulaklardan bu pamuk, ne vakit atýlacak?

Ey oðlum, sözlerime kulak ver, dinle iyi.
Bir gün kaldýracaklar gözlerden bu perdeyi.

Ve yine çok yakýnda, gelecek ki bir zaman,
Bu gaflet pamuðunu atarlar kulaklardan.

Fakat hiç faidesi olmayacak bunlarýn.
Bilakis bir piþmanlýk olacak ona yarýn.

Ölüm uyandýrmadan, uyanalým ki þu an,
Yüzümüz ak olarak verelim Allah’a can.

Öyle yaþamalý ki, kul bu kýsa ömründe,
Mahcubiyet olmasýn, yarýn Mizan önünde.

Ahirette kurtulmak için de yine evlat,
Edinmeli dosdoðru bir iman ve itikat.

Ýman doðru olmadan, kurtuluþ olmaz asla.
Hem dahi amelleri, yapmalýdýr ihlasla.

Tasavvufa girmekten, þudur ki asýl maksat.
Görmüþ gibi kuvvetli olsun iman, itikat.

Düþünüp iþiterek ele geçen o iman,
Bularak, anlayarak hasýl olur o zaman.

Tasavvufa girmenin, ikinci faidesi,
Temizlenir pislikten hem nefs-i emmaresi.

Bütün ibadetlerin yapýlmasý, o zaman,
Güç olmayýp, bilakis olur kolay ve asan.

Nefisten hasýl olan isteksizlik, atalet,
Gidip, onun yerine zevkli gelir ibadet.

Haramlar, nefse önce gelirken tatlý, þirin,
O zaman tam aksine, gelir fena ve çirkin.

Önce, hiç istemezken ibadet eylemeyi,
Þimdi, her bir ibadet, gelir tatlý ve iyi.

Bütün bu üstünlükler, sohbetle olur hasýl.
Sahabe, bir sohbette olurdu buna vasýl.

Onlar, Resulullahý görmekle bir kerecik,
Hikmet konuþurlardý bir anda hemencecik.

Onlarýn, o bir anda çýktýklarý noktaya,
Yýllarca çalýþsa da, çýkamaz bir evliya.

Gelen vahyi, meleði görmüþtü çünkü Eshab.
Resulün sohbetiyle olmuþlardý þerefyab.

Bir avuç arpa ile, bir tasadduk yapsalar,
Bundan, öyle çok sevap alýrdý ki o zatlar,

Baþkalarý, dað kadar altýný verse bile,
Yine de pek az kalýr, o sevaba nisbetle.

Arkadaþ, dost idiler onlar Resulullaha.
Bundan daha þerefli bir nimet var mý daha?