Ýmam-ý Rabbani ki, büyük bir evliyadýr.
Hasta olan kalblere, her sözü bir devadýr.

Buyurdu ki: (Ey oðlum, çok alçaktýr bu nefis.
Mahluklarýn içinde, yoktur ondan daha pis.

Nefsin arzularýný terk edenler, pâk olur.
Dünya ve ahirette, bulur rahat ve huzur.

Haram olan bir þeyi terk ederse bir insan,
Ondan daha iyisi, edilir ona ihsan.

Kim anlayabilirse, dünyanýn içyüzünü,
Dert etmez kendisine, onun üzüntüsünü.

Bu dünyayý anlayan, ondan iyi sakýnýr.
Dünyadan sakýnan da, nefsini iyi tanýr.

Nefsini tam tanýyan, kolay tanýr Rabbini.
Böyle kul, iyi bilir hududunu, haddini.

Dünyadan yüz çevirip, kim dönerse Rabbine,
Dünya, hizmetçi olur ona bunun aksine.

Dünya, aþýklarýna verir mihnet, eziyet.
Yüz çevirene ise, verir bol türlü nimet.

Ölümden önce olan her þeye dünya denir.
Bu þeyler, günah olup, hep felaket getirir.

Lakin öldükten sonra faidesi olanlar,
Ahiretten sayýlýp, hiç dünya olmaz onlar.

Çünkü ahiret için, tarladýr sanki dünya.
Hep faydalý tohumlar ekmelidir oraya.

Her ne ki, yaramazsa bir iþe ahirette,
Ona, dünya denir ki, zararlýdýr elbette.

Bütün günahlar ile, mubahýn ziyadesi,
Bu tarif mucibince dünyadýr hemen hepsi.

Ne ki, dine muvafýk kullanýlýrsa eðer,
Dünya ve ahirette çok faide verirler.

Mal, iyi de deðildir, kötü dahi deðildir.
Ýyilik ve kötülük, onu sarf edendedir.

Allahü teâlânýn hoþ görüp, beðendiði,
Bir yerde harcanan mal, elbette olur iyi.

Günah olan bir yerde kullanýlýrsa þayet,
Bu sefer olur o mal, bir sebeb-i felaket.

Kim kendini dünyaya kaptýrýrsa bir kere,
Þu kimseye benzer ki, çýkmýþtýr bir sefere.

Beraberce gittiði kafilede olanlar,
Saða sola bakmayýp, durmadan yol alýrlar.

O ise, hayvanýnýn otuyla, palaniyle,
Süsü ile uðraþýp, geri kalýr haliyle.

Kafile yol alýrken, o, oyalanýr durur.
Çölde, yalnýz baþýna kalýr ve helak olur.

Ýnsan dahi, ne için dünyaya geldiðini,
Unutup, bu faniye kaptýrýrsa kendini,

Dünyanýn bu yalancý zevklerine aldanýr.
Ebedi saadetten uzak ve mahrum kalýr.

Ýþte dünya sevgisi, zararlýdýr insana.
Çünkü çok mani olur, ölüm hazýrlýðýna.

Kalb, onu düþünmekle, unutur ahireti.
Beden, ona dalarak býrakýr ibadeti.

Dünya ile ahiret, birbirinin tersidir.
Birini razý etsen, ötekisi gücenir.