La ilahe illallah, Muhammedün Resulullah.
Bu tevhid hürmetine, affolur nice günah.

Temizlemek için de, küfür pisliklerini,
Söylemek gerekir bu, tevhid kelimesini.

Her kim, bu kelimeye inanýrsa gönülden,
(Ýman)ýn bir zerresi, hasýl olur o günden.

O kimse, kalbindeki zerre kadar o iman,
Sayesinde, azaptan kurtulup, bulur eman.

Bu ümmetin günahý, olsa da çok ve bi-had,
Af ve maðfireti de sonsuzdur Rabbin fakat.

Rabbimiz, doksan dokuz rahmet hazinesini,
Bu günahkâr ümmete ayýrmýþtýr hepsini.

Günahlýlar içindir af ve ihsan muhakkak.
Ayrýca af etmeyi, çok sever cenâb-ý Hak.

Kabahati çok olan bu ümmet gibi hem de,
Affa uðrayan ümmet, bulunmaz kýyamette.

Bir hadis-i þerifte buyurdu ki o Server:
(La ilahe illallah diyen Cennete gider.)

Bazýlarý derler ki düþüp büyük gaflete:
(Ýnsan, bir kelimeyle nasýl girer Cennete?)

Halbuki bu cahiller, bilmez ki þunu daha,
(La ilahe illallah) söylenirse bir defa,

Dünyada mevcud olan bilcümle kâfirleri,
Affedip de Cennete koysalar, vardýr yeri.

Bu büyük kelimenin bereketini, eðer,
Bilcümle mahlukatýn herbirine bölseler,

Bir güne mahsus deðil, tâ kýyamete kadar,
Hepsine kâfi gelip, doyurur hem de artar.

Yanýna, (Muhammedün Resulullah) gelirse,
Bu büyük kelimeye, bu dahi eklenirse,

Ýnci gibi, yan yana gelir teblið ve tevhid.
Vilayet, risalete yaklaþýr ki bu vakit,

Ýkinci kelimede bulunan bereketler,
Bu þerefli kelama, bir þeref daha ekler.

Ya Rab, bizi ayýrma kelime-i tevhidden.
Ve bizi mahrum etme, onun bereketinden.

Onu tasdik edici olarak öldür bizi.
Ona inananlarla, haþreyle cümlemizi.

Bu kelime ve bunu bildiren Nebi’lerin,
Hürmetine, Cennete dahil et bizi, âmin!)

Sultan-ý Serhendi’ye yazdýðý mektubunda,
Þöyle buyurmaktadýr (kalb kýrmak) hususunda:

(Ey oðlum, bu dünyaya eyleme hiç temayül.
Allahü teâlânýn komþusudur bu gönül.

Kalbin, Hak teâlâya yakýn olduðu kadar,
Bir þey yakýn deðildir, bu üstünlük onda var.

Mümin olsun, veyahut olsun asi ve kâfir,
Hiç kimsenin kalbini, hiç incitmemelidir.

Sakýnýn, çok sakýnýn bir kalbi incitmekten.
Zira küfürden sonra, budur Rabbi inciten.

Hak teâlâ, her þeyin sahibi, malikidir.
Ýnsanlarýn her biri, Onun köleleridir.

Eðer incitilirse bir kimsenin kölesi,
Elbette ki incinir, o kulun efendisi.)