Molla Bediüddin’e yazarak bu büyük zat,
Ona, (rýza) hakkýnda þöyle etti nasihat:

(Allahü teâlâya olsun ki hamd-ü sena,
Onun rahmeti ile, kavuþtuk her ihsana.

Ýyi kul, sahibinin yaptýðý her bir iþten,
Memnun olup, sevinip, razý olandýr içten.

Kendi isteklerini beðeniyorsa bir kul,
O, Rabbine deðil de, kendi nefsine kuldur.

Kul, öyle sevmeli ki kendi Efendisini,
Hiç kötü görmemeli, onun hiçbir iþini.

Taun ve bunun gibi geçici, sari dertler,
Allah’ýn takdiriyle kullara gelmekteler.

Bu türlü hastalýklar gelince kendisine,
Kendi istemiþ gibi, sevinmelidir yine.

Sevgilinin yaptýðý þey diye düþünerek,
Üzülmeyip, kýzmayýp, sevinmeli yine pek.

Herkesin bir eceli, ölüm zamaný vardýr.
Bu vakit hiç deðiþmez, muhakkak olacaktýr.

Bunun için, hastalýk gelince bir mümine,
Þifa vermesi için yalvarýr Sahibine.

Her kim, Hak teâlâya dua ederse eðer,
Onun o dileðini, Rabbimiz kabul eder.

Zira Allah, mealen buyurdu bir âyette:
(Siz dua ediniz ki, kabul edeyim ben de.)

Hadiste buyuruldu: (Dua, bir ibadettir.
Kabul olunmasa da, verilir sevap, ecir.)

Duanýn kabulünde, þudur ki en mühim þart:
Helalinden yemeðe etmeli fazla dikkat.

Zira bir kere olsun, haramdan yerse bir kul,
Tam kýrk gün müddet ile, duasý olmaz kabul.

Dua, her saadetin kapý anahtarýdýr.
Onun diþleri ise, yine helal lokmadýr.

Ýnsan dua ederken, kalb uyanýk olmalý.
Kabul olacaðýna yakinen inanmalý.

Eðer söylediðinden haberi olmaz ise,
Kabul olmaz duasý, ne kadar dua etse.

Duanýn evvelinde, istiðfar eylemeli.
Kabul olmasý için, acele etmemeli.

Duaya devam edip, usanmamalý asla.
Zira dua edeni, çok sever Hak teâlâ.

Kabul ettiði halde Rabbimiz dilekleri,
Bilerek geciktirir, istenilen þeyleri.

Çünkü hemen vermez ki, dua etsin o yine.
Daha çok ecir alýp, yaklaþsýn kendisine.

Rahatlýk zamanýnda, çok dua ederse kul,
Dert gelince, duasý, çok çabuk olur kabul.

Duayý, içten yapýp, yalvarmalý Rabbine.
Ve hem de yapýþmalý, o þeyin sebebine.

Rabbinin rýzasýný istiyorsa mesela,
Onun emirlerine sarýlmalý ihlasla.

Sebebe yapýþmadan yapýlan dua, niyaz,
Ýyi dua olmayýp, indallah kabul olmaz,

Çalýþmadan, sadece el açýp dua eden,
Silahsýz harbe giden kimseye benzer aynen.