Bu zat, Mektubat’ýnda buyurdu: (Peygamberler,
Bütün insanlýk için, pek büyük rahmettirler.

Zira cenâb-ý Allah, kendinin varlýðýný,
Ýlim ve kudret gibi, üstün sýfatlarýný,

Kullarýndan, seçtiði bu büyük Peygamberler,
Aracýlýðý ile, kullara verdi haber.

Beðendiði þeyleri, beðenmediklerinden,
Bunlar vasýtasýyla, ayýrdý birbirinden.

Ne varsa kullar için zararlý, faideli,
Onlarýn sözleriyle, ayýrýp etti belli.

Gönderilmese idi Peygamberler velhasýl,
Onun var olduðunu, anlamazdý bu akýl.

Nitekim çok akýllý olduklarýný sanan,
Yunan filozoflarý, aldandýlar çok yaman.

Kýsa akýllarýyla vererek yanlýþ karar,
Allah’ýn varlýðýný, inkâra kalkýþtýlar.

Nemrud ve Firavun da, uyup akýllarýna,
Ýnanmamýþlar idi Allah’ýn varlýðýna.

Hem Firavun, daha da ileriye gitmiþti.
Halkýna, (Benden baþka tanrýnýz yok) demiþti.

Hatta Musa Nebiye demiþti ki bu ahmak:
(Baþka tanrý var dersen, hapsederim seni bak!)

Ýnsanlarý var eden, Allahü teâlâdýr.
Bize gelen her türlü nimetler, hep Ondandýr.

Yine þu hakikati, her insan iyi bilir.
Ki, iyilik edene, çok teþekkür edilir.

Bütün iyilikleri gönderen Rabbimize,
Teþekkür eylemek de, bir borçtur hepimize.

Lakin Hak teâlâya, nasýl þükür edilir?
Bunu da, bize yine Peygamberler bildirir.

Çünkü o büyüklerden bilinmezse bu þayet,
Yapýlan, þükür deðil, olabilir hakaret.

Ýnsan, aklýna göre Rabbine ne etse arz,
Çok iyi görünse de, Ona layýk olamaz.

Hatta saygýsýzlýðý, saygý anlayabilir.
Þükür diye yaptýðý, hakaret olabilir.

Hatta velilerdeki ilham dahi velhasýl,
Yine Peygamberlere uymakla olur hasýl.

Bazý felsefeciler, müminlerden görerek,
Yahut Peygamberlerden iþitip öðrenerek,

Þiddetli riyazet ve mücahede yaptýlar.
Lakin nefislerini sadece parlattýlar.

Bu yolla, bazý þeyler belki anlamýþlardýr.
Ve lakin sapýklýktan kurtulamamýþlardýr.

Zira önce kalbleri temizlemek gerekir.
Kalbler temizlenince, nefis de temizlenir.

Çünkü nurlar, evvela, girer temiz kalblere.
Kalbleri temizlemek lazým gelir ilk kere.

Kalbi temizlemeden, sýrf nefsi cilalamak,
Ýnsana, fayda deðil, zararlý olur ancak.

Düþmana, yaðma için, gece karanlýðýnda,
Ona ýþýk yakmaya benzer bu esasýnda.

Nefsin yardým ettiði düþman ise Ýblis’tir.
Yalnýz nefsi parlatmak, düþmana kuvvet verir.)