Bu büyük evliya zat, Mektubat kitabýnda,
Þöyle buyurmaktadýr (evliyalýk) babýnda:

Evliyalýk, hak olup, þirki yok eylemektir.
Ve Rabbin sevgisinde, kendini yok bilmektir.

Ayrýca, velilerde hasýl olur keramet.
Bu da, Hak teâlâya yakýnlýktýr begayet.

Keramet göstermeyi, istemezler veliler.
Zira Hak teâlâdan, onlar hayâ ederler.

Keramet gösterse de velilerin her biri,
Lakin bir çoklarýnýn, olmaz hiç haberleri.

Kalbin, Hak teâlâyý zikretmesi yanýnda,
Kerametin kýymeti, hiç yoktur esasýnda.

Hem insan, boþ olarak gelmeli ki veliye,
O velinin feyzinden kavuþsun faideye.

O veliyi çok sevip, dinlerse onu eðer,
Akar onun kalbine, çok feyiz, bereketler.

Böyle evliyasýný, hem dahi cenâb-ý Hak,
Günah-ý kebairden, korur mutlak olarak.

Bunlar, küçük günahtan korunmuþ deðildirler.
Lakin hemen uyanýp, acele af dilerler.

Onlarýn, birbiriyle, derece farký vardýr.
Bu da, Hak teâlâya olan yakýnlýkladýr.

Yahut Hak teâlânýn bunlara muhabbeti,
Derecesine göre, kazanýrlar kýymeti.

Evliyalýk, Allah’a yakýn olmak demektir.
Emirlere sarýlýp, günahý terk etmektir.

Veli'nin, þart deðildir bu halini bilmesi.
Hatta kusur deðildir, bunu hiç bilmemesi.

Evliya olmak için, hem dünya, hem ahiret,
Sevgisini, gönülden çýkarmalýdýr elbet.

Yani Hak'tan gayriyi, gönülden çýkarmaktýr.
Yalnýz Onu sevmek ve Ona düþkün olmaktýr.

Evliyalýk, Allah’a yakýnlýktýr ki esas,
Akýl ve düþünceyle bu, hiç anlaþýlamaz.

Mahlukun sevgisini, kalbinden hangi insan,
Çýkarýrsa, bu nimet edilir ona ihsan.

Evliyalýk yolundan, gelen bu üstünlükler,
Ýslam’a tam uymakla hasýl oluverirler.

Evliyalýk, ikidir, umumi ve hususi.
(Vilayet-i hassa)dýr en yüksek mertebesi.

Bu yüksek dereceye kavuþabilmek için,
Nefsi iman etmesi lazýmdýr o kiþinin.

(Ölmeden önce ölün!), bunu bildirmektedir.
Bu, nefsin kötülükten kurtulmasý demektir.

Razýdýr böyle nefis, Rabbinin her iþinden.
Allahü teâlâ da, razýdýr o kiþiden.

Bu makama kavuþan, artýk hiç geri dönmez.
Bulunduðu makam ve dereceyi terk etmez.

Öteki velilerse, korunmuþ deðildirler.
Ve tehlikede olup, geri dönebilirler.

Bir evliya, ne kadar yükselirse yükselsin,
Hududundan çýkamaz yine Ýslamiyet’in.

Ýslam’a uymasýnda, sarsýntý olursa az,
Bütün dereceleri yýkýlýr, izi kalmaz.