Fetih Han’a yazdýðý mektupta, bu büyük zat,
Ona, (namaz) hakkýnda þöyle etti nasihat:

(Allahü teâlâya olsun ki hamd-ü sena,
O, bizi kavuþturdu ehl-i sünnet yoluna.

Muhterem ahbaplara, birinci nasihatim,
Dinin emirlerine yapýþsýnlar her daim.

Yani bir Müslümanýn, en birinci görevi,
Ýslam’a uymaktýr ki, budur iþin temeli.

Bugün namaz kýlanlar, olsa da pek çok, fakat,
Pek tadil-i erkana etmiyor çoðu dikkat.

Halbuki Resulullah þöyle buyurmaktadýr:
(Hýrsýzlarýn büyüðü, namazýndan çalandýr.)

Eshab, bunu duyunca, sordular ki o zaman:
(Nasýl çalabilir ki bir kimse namazýndan?)

Buyurdu: (Erkanýna etmezse kim riayet,
O kimse, namazýndan çalmýþ olur nihayet.)

Bir gün de buyurdu ki: (Her kim, namaz kýlarken,
Rükuda, secdede ve kalkýnca bu yerlerden,

Belini yerleþtirip, durmazsa eðer biraz,
Hak teâlâ indinde, kabul olmaz bu namaz.)

Bir gün de, namaz kýlan bir kimseyi gördü ki,
Hiç tamam yapmýyordu rüku ve secdeleri.

Buyurdu: (Sen namazý kýlýyorsan böyle hep,
Baþka dinde ölmekten, korkmuyor musun acep?)

Bir gün de buyurdu ki: (Ey Eshabým, namazda,
Rüku ve secdelerden kalktýðýnýz zamanda,

Her uzvunuz, yerine yerleþip durmazsanýz,
Hak teâlâ indinde, tam olmaz namazýnýz.)

Yine buyurdular ki: (Secdelerden sonra tam,
Kalkýp oturulmazsa, o namaz olmaz tamam.)

Bir gün, namaz kýlarken gördü bir Müslümaný.
Ki, tamam yapmýyordu o tadil-i erkaný.

Rükudan doðrulunca, dikilip durmuyordu.
Secdeler arasýnda, biraz oturmuyordu.

Buyurdu: (Böyle namaz kýlarsan, öldüðünde,
Ümmetimden demezler, sana mahþer gününde.)

Zeyd ibni Veheb dahi, birini gördü yine.
Namazýn erkanýný getirmezdi yerine.

Rüku ve secdelerde bulmuyordu sükunet.
Doðrulduðunda dahi, durmuyordu bir müddet.

O kimseyi çaðýrýp, eyledi hemen ikaz.
Dedi ki: (Kaç senedir kýlarsýn böyle namaz?)

(Kýrk senedir) deyince, dedi ki: (Ey Müslüman!
Sen, namaz kýlmamýþsýn öyleyse bunca zaman.

Böyle namaz kýlarsan, sonunda bil ki yarýn,
Ýslam dini üzere ölmezsin, aman sakýn!)

Namaz, düzgün ve doðru eda olunduðunda,
O namaz, sahibine eder þöyle bir dua:

(Nasýl ki kusurlardan korudunsa sen beni,
Allah da, her kusurdan korusun böyle seni.)

Güzel kýlýnmaz ise, olur çirkin ve siyah.
O da, beddua eder o kimseye mâzallah.

Der ki: (Sen, nasýl beni zayi ettinse eðer,
Allah da seni etsin böyle zayi ve heder.)