Ýmam-ý Rabbani’nin eseri Mektubat’ta,
Þöyle buyuruluyor birine nasihatta:

(Amel ve ibadetler, niyetle düzgün olur.
Niyet doðru olmazsa, o, hata ve kusurdur.

Dine hizmet için de, düzeltmeli niyeti.
Ki, ancak böyle olur faide ve kýymeti.

Zira Müslümanlara böyle emredilmiþtir.
Din ve Allah yolunda cihad da bu demektir.)

Ve yine buyurdu ki: (Yenilen lokmalarda,
Tedbirli, ihtiyatlý olmalýdýr her anda.

Bir Müslüman, her yerde bulduðu her bir þeyi,
Düþünmeden yemesi, olmaz doðru ve iyi.

Lokmalar helaldan mý, yoksa haramdan mýdýr?
Nereden geldiðini, iyi bilmek lazýmdýr.

Ýnsan, baþlý baþýna deðildir ki sonra hem,
Her aklýna geleni iþlesin düþünmeden.

Bizim bir Sahibimiz, bizi bir Yaratan var.
Ve Onun, biz kullara emir, yasaklarý var.

Peygamberleri ile, bunlarý ayrý ayrý,
Bildirerek mükellef kýlmýþtýr biz kullarý.

Bir kul ki, Sahibinin yasak ettiði iþi,
Yaparsa, ne zavallý, ne bedbahttýr o kiþi.

O, nasýl bir kuldur ki, bir Sahibi var iken,
Sormadan yapmak ister herþeyi kullanýrken.

O, nasýl bir kuldur ki, çok acizken o yine,
Korkmadan karþý gelir, Sahibinin emrine.

Böyle olan bir kimse, hayâ etsin ki biraz,
Kimsenin bir þeyini sormadan kullanamaz.

Onu, gelip geçici, fani sahiplerine,
Danýþmadan, kullanmak istemezken o yine,

Her þeyin tek hakiki Sahibi, Yarataný,
Bildirmiþken açýkça sevap, günah olaný,

Yani beðendiði ve beðenmediklerini,
Açýkça bildirmiþken yasaðýný, emrini,

Yine o, tâbi olup nefsine utanmadan,
Hakiki Sahibine karþý gelir durmadan.

Hatta karþý geleni, aðýr cezalar ile,
Sýký korkuttuðunu bildiði halde bile,

O yine, Sahibinden etmeyip hayâ, edep,
Haram ve günahlarý sýkýlmadan yapar hep.

Bu, Müslümanlýk mýdýr, yoksa kâfirlik midir?
Bu, kulluða yakýþan hal midir, deðil midir?

Ýyi düþünmeli ki, eldedir þimdi fýrsat.
Kusurlarý telafi mümkündür þimdi bizzat.

Günaha piþman olan, hiç yapmamýþ gibidir.
Kusuru olanlara, bu hadis bir müjdedir.

Lakin günah iþlerse bile bile bir kimse,
Ve hiç de sýkýlmadan herkese bildirirse,

(Münafýk) demektir ki, görünse de Müslüman,
Bu, onu kurtaramaz Cehennem azabýndan.

Bundan daha aðýr ve çok yazmaya ne hacet.
Zira aklý olana, yetiþir bir iþaret.)