Evliyanýn büyüðü olan bu mübarek zat,
Bir gün, cemaatine þöyle etti nasihat:

(Lüzumsuz þeyler ile, vakit geçirmeyiniz.
Zira her bir nefesten, hesap sorar Rabbimiz.

Güler yüzlü olunuz iyi kötü herkese.
Affedin, biri gelip sizden özür dilerse.

Asla sert davranmayýn komþuya, arkadaþa.
Ve zinhar kimse ile, yapmayýn münakaþa.

Yumuþak söylemeye gayret edin her zaman.
Zira sýrf Allah için sert konuþur Müslüman.

Müslümanlýk, sadece namaz oruç, hac zekat,
Gibi ibadetlerle bitmiyor ey cemaat!

Kulluk vazifesidir bunlar zaten insanýn.
Yapmasý lazým gelir, elbet her Müslümanýn.

Mühim olan, kimseyi kýrýp incitmemektir.
Bunu yapan, maksada vasýl olmuþ demektir.)

Nasihat istemiþti bir genç de kendisinden.
Buyurdu: (Hiçbir nesne, isteme hiç kimseden.

Zira her dileðini gönderir Rabbin sana.
O, sana kâfi gelir, lüzum yok gayrýsýna.

Sen Allah’ý ne kadar çok seviyorsan eðer,
Bil ki, Hak teâlâ da o kadar seni sever.

Ve Allah’tan ne kadar korkar isen eðer sen,
Ýnsanlar da, o kadar çekinir, korkar senden.)

Buyurdu: (Araþtýrma kusurunu kimsenin.
Sanki Rabbine karþý kusurun yok mu senin?

Kendini, müminlerden kýymetli görme zinhar.
Bu kibir belasýna, olma sakýn giriftar.

Bir mümini görünce, þöyle düþün ve de ki:
Necatým, bu kimsenin duasýndadýr belki.

Ahirete nisbetle, çok kýsadýr bu hayat.
Dünyada kazanýlýr, azap veya mükafat.

Bu birkaç günlük ömür, nasýl geçirilirse,
O sonsuz hayatta da, o geçer elimize.

Aklý olan, þimdiden yapar hazýrlýðýný.
Sonsuz yolculuk için yýðar her azýðýný.

Kim devamlý bakarsa ölüm hazýrlýðýna,
Onun dünya iþi de, girer elbet yoluna.

Her kim de çalýþýrsa, sadece dünya için,
Olur onun her iþi, karýþýk, zor ve çetin.

Ýnsanýn, en kýymetli sermayesi, ömrüdür.
Onu, dünya uðruna harcamak ne kötüdür.

Hak teâlâ, dünyaya, sinek kanadý kadar,
Bir kýymet vermemiþtir, öyleyse neye yarar.

Ahmaklar, bu faniye aldanýr, gönül baðlar.
Ve lakin ahirette, piþman olur, çok aðlar.

Akýllý olan ise, gelmez böyle gaflete.
Ölünce, vasýl olur ebedi saadete.)