Allah adamlarýndan, bir büyük evliyadýr.
Mektubat kitabýnda þöyle buyurmaktadýr.

(Bir velinin kalbinden feyz alabilmek için,
Onun veliliðine inanmak lazým ilkin.

Sonra, onu sever ve itaat eder ise,
Sevgisi nisbetinde, kavuþur çok feyize.

Kuvvetli olur ise, veliye muhabbeti,
Uzakta olmasýnýn olmaz ehemmiyeti.

Yani o evliyadan uzakta olsa bile,
Çok feyize kavuþur sevgisi sebebiyle.)

Baþka bir mektubunda buyurdu: (Dünya fani.
Ömürler kýsa olup, eceller gelir ani.

Bu ömrü, çok kýymetli þeylerle geçiriniz.
Önce, Ýslamiyet’i iyice öðreniniz.

Karanlýk geceleri, Kur'an tilavetiyle,
Nurlandýrmak lazýmdýr dua ve tövbe ile.

Tasavvufa girmenin, þu ki asýl hikmeti,
Allah’tan gayrisine kesmektir muhabbeti.

Yani kul olduðunu, gayet iyi bilmektir.
Ve kulluk yapmasýný iyice öðrenmektir.

Yok iken yaratýldý, en sonunda ölecek.
Yiyecek bedenini, mezarda kurt ve böcek.

Kul, bunlarý düþünüp, çok aciz olduðunu,
Bilerek, ona göre yapmalý kulluðunu.

Baþýboþ býrakmadý insaný Hak teâlâ.
Mükellef kýldý onu, emir ve yasaklarla.

Yani insan, nefsinin her bir istediðini,
Yapamaz, çünkü yoktur Rabbinin buna izni.

Yani tâbi olarak hayvani zevklerine,
Azap çekmelerini istemedi O yine.

Yaþamalarý için çok huzurlu ve rahat,
(Kur’an-ý kerim) diye gönderdi bir talimat.

Faideli þeyleri emretti yapmamýzý.
Zararlý þeylerden de, istedi kaçmamýzý.

Ýnsan, iki cihanda isterse eðer huzur,
Ýslam’ýn ahkamýna tam uymaya mecburdur.

Nefsinin, haram olan arzularýný þayet,
Terk ederse bir insan, bulur sonsuz saadet.

Kim tâbi olmaz ise, Ýslam’ýn ahkamýna,
Duçar olur Rabbinin gadap ve azabýna.

Ýslamiyet’e uyan, mesut ve rahat olur.
Sahibi tarafýndan sevilir, huzur bulur.

Bu dünya tarlasýna, tohumunu ekmeyen,
Hep nefsin arzularý doðrultusunda giden,

Hasat vakti gelince, alamaz hiçbir mahsul.
Çok zor duruma düþer, mahþer günü böyle kul.

Bu dünya hayatýnda, Rabbine ibadetten,
Kaçanlar, mahrum kalýr ebedi saadetten.

Bir dünya lezzeti ki, deðilse haram, yasak,
Ona, izin vermiþtir kullara cenâb-ý Hak.

Bunun için Müslüman, ehl-i sünnet üzere,
Bir iman ve itikat edinmeli ilk kere.

Sonra, öðrenmelidir ne ise farz ve haram.
Farzlarý eda edip, günahtan kaçmalý tam.