Evliya-yý kiramdan çok büyük âlim zattý.
Tesirli sözleriyle kalbleri aydýnlattý.

Bir gün de buyurdu ki: (Bu dünyaya gelmeye,
Tek sebep, kavuþmaktýr rýza-i ilahiye.

Buna kavuþmak için, pek çok çalýþmalýdýr.
Bu koku nerde varsa, oraya koþmalýdýr.

Bu fýrsat günlerimiz, geçiyor hep havaya.
Bir daha gelmek yoktur halbuki bu dünyaya.

Yolumuzun esasý, sohbette bulunmaktýr.
Yani bir evliyanýn, huzurunda olmaktýr.

Onlarýn bereketli nazarlarý, nefesi,
Kalbi temizlemekte çok olur faidesi.

Uzakta olanlar da, o veliyi severse,
Sevgisi nisbetinde kavuþurlar feyize.

Lakin yanýnda olmak, daha faidelidir.
Hiç uzakta olanla, yanýndaki bir midir?

Zira Üveys-i Karni vardý ki tabiinden,
Resulü görmek ile þereflenmediðinden,

Sahabe-i kiramdan en sondakine bile,
Yetiþememiþ idi iþte bu sebep ile.

Gerçi o büyüklerden, ayrý, uzak kalanlar,
Feyze kavuþsalar da muhabbetleri kadar,

Lakin evliyalýkta yükselebilmek için,
Sohbetinde bulunmak lazýmdýr bir mürþidin.

Resulullahtan gelen din bilgisi, ikidir.
Bunlar, (beden) bilgisi ve (kalb) bilgileridir.

Ýslamiyet denir ki beden bilgilerine,
Bedenin yapacaðý iþlerdir hepsi yine.

Bu gibi bilgileri, tafsilatýyla bir bir,
Kelam, fýkýh ve ahlak kitaplarý bildirir.

Ýslam bilgilerinin ikinci kýsmý ise,
Evliya kalblerinden ulaþýr hepsi bize.

Bunlara da marifet veyahut da feyz denir.
Muhabbet yolu ile kalblerden akýp gelir.)

Baþka gün buyurdu ki bu mevzu üzerinde:
(Kesinti, durmak yoktur bu feyzin gelmesinde.

Yani bu feyizleri, nurlarý, cenâb-ý Hak,
Devamlý gönderiyor, kesintisiz olarak.

Bu maddi hayat için, kullarýna gereken,
Kudret ve enerjiyi gönderiyor güneþten.

Manevi hayatta da lazým olan nurlarý,
Resulünün kalbinden gönderiyor devamlý.

Bu feyzler, evliyanýn kalbine akmaktadýr.
Oradan da, her yere, her an yayýlmaktadýr.

Bu kalbler, ayna gibi, aldýklarý feyzleri,
Aynen baþkalarýna yansýtýrlar ekseri.

Herkesin istidadý, kabiliyeti kadar,
Kalbine, bu feyzlerden devamlý feyiz akar.

Lakin gelmez bu nurlar bazýsýnýn kalbine.
Bu da, o kimselerin hatasýndandýr yine.

Parlak olan aynada, net görünse de suret,
Tam parlak olmayanda, görünmez o kadar net.

Halbuki aynalarda görünen kimse, tektir.
Bu fark, o aynalardan ileri gelmektedir.