Evliya-yý kiramdan olan bu mübarek zat,
Mektubat kitabýnda þöyle etti nasihat:

(Biliniz ki, ebedi saadete kavuþmak,
Bir mürþide, manevi bað ile olur ancak.

Bu da, onun hakiki bir mürþid olduðunu,
Bilip ve inanarak, sevmekle olur onu.

Allah’ýn sevgisini kazanabilmek için,
Çalýþan Müslümana, denilir (salih mümin).

Ve eðer kazanmýþsa bir kimse bu sevgiyi,
(Veli), yahut (evliya) denilir buna dahi.

Baþka insanlarýn da kazanmasýna eðer,
Çalýþýrsa, ona da denir (mürþit) ve (rehber).

Kimin manevi baðý, çok olursa rehbere,
Kavuþur daha fazla feyiz, bereketlere.

O Resulün mübarek kalbinden çýkan nurlar,
Aynen bu rehberlerin kalbinden yayýlýrlar.

Sanki bir ayna gibi, evliyanýn kalbleri,
Yansýtýr, aksettirir aynen o feyizleri.

Eðer rehberi görür, sesini iþitirse,
O da teveccüh edip, feyz vermek ister ise,

Onun istidatý ve kabiliyeti kadar,
O rehberin kalbinden, kalbine feyiz akar.

Ýnsanda mevcut olan istidat, kabiliyet,
Ýslam’a uymak ile daha çok artar elbet.

Eðer Ýslamiyet’e uymaz ise bir kimse,
O, asla kavuþamaz bereket ve feyize.

Manevi rabýtasý bozuksa bir kiþinin,
O dahi kavuþamaz feyzine bir mürþidin.

Manevi rabýtadan, þudur ki asýl maksat,
O mürþidi sevmek ve eylemektir itaat.

Senelerce çekse de riyazet, mücahede,
Yine de bir rehberden edemez istifade.

Yani bir evliyadan feyizyab olmak için,
Onda, feyz olduðuna inanmak lazým ilkin.

Ýnanýr, onu sever, sözünü dinler ise,
Kavuþur o nisbette bereket ve feyize.)

Baþka bir mektubunda buyuruyor ki bu zat:
(Yavrum, bu gençlik çaðý bulunmaz büyük fýrsat.

En kýymetli zamaný gençliktir bu hayatýn.
Çünkü hep yerindedir güç, kuvvet ve sýhhatýn.

Bu zaman da geçiyor ve azalýyor artýk.
Erzel-i ömür olan, geliyor ihtiyarlýk.

Yazýk ki, gençliðini boþuna harcýyorsun.
En lüzumlu iþini, sona býrakýyorsun.

Allahü teâlânýn rýzasýný kazanmak,
En þerefli iþtir ki, lazýmdýr ona bakmak.

Çünkü tek gaye ile yaratýldý ins ve cin.
O da, rýzaullahý kazanmalarý için.

Geriye atýyorsun sen bu mühim iþini.
Ve heba ediyorsun yazýk ki gençliðini.

En iyi zamanýný, en kötü, düþman olan,
Nefsinin ardý sýra geçirmektesin her an.

Halbuki Resulullah þöyle buyuruyorlar:
(Yarýn yaparým diyen, aldandý, etti zarar.)