Evliya-yý kiramýn en büyüklerindendir.
Tesirli sözleriyle kullarý etti tenvir.

Buyurdu ki: Bu yolda, asýl maksat ve gaye,
Er geç vasýl olmaktýr, rýza-i ilahiye.

Kavuþturan en güçlü vasýta da (sohbet)tir.
Yani bir veli ile, yakýn münasebettir.

Huzurunda, edeple oturursa bir insan,
O velinin feyzinden, olunur ona ihsan.

Lakin biçare insan, dünya lezzetlerinin,
Bataklýðýnda olup, esiridir nefsinin.

Haberi bile yoktur ruhun lezzetlerinden.
Kurtulmasý lazýmdýr, o nefsinin þerrinden.

Ve lakin olmadýkça baðlantý, münasebet,
Allah’tan gelen feyze, kavuþmak zordur elbet.

Zira cenâb-ý Allah, Peygamber efendimiz,
Vasýtasýyla bize, gönderir nur ve feyiz.

Sonra, Habibullahýn mübarek kalblerinden,
Fýþkýran nurlarý ve feyzleri alabilen,

Ve aldýðý nurlarý, insanlarýn kalbine,
Saçabilen bir veli lazýmdýr elbet yine.

Bir veliden, feyz almak isteyen bir kiþinin,
Kalbine baðlanmasý lazýmdýr o mürþidin.

Yani kendi kalbini, o velinin kalbine,
Baðlarsa, o kavuþur onun feyizlerine.

Kalbleri birbirine baðlayan o yol, tektir.
O da, o evliyaya (muhabbet)tir, (sevmek)tir.

Sevginin alameti, söz dinlemektir esas.
Ýtaat etmiyorsa, onu sevmiþ olamaz.

Kendi aklýný atýp, ona tâbi olmaktýr.
Ýbadette, âdette, aynen ona uymaktýr.

Herhangi evliyayý düþünürse o þayet,
Onunla kurmuþ olur, bir bað ve münasebet.

Sevgi ve muhabbeti arttýkça, o bu defa,
Her yerde onu görür, baksa da ne tarafa.

Kalbinde, sýrf bu gaye ve maksat olmalýdýr.
Ona kavuþturucu vasýta bulmalýdýr.

Eðer teksif ederse himmetini tek yere,
Kavuþur o sayede feyiz bereketlere.

Çoðaldýkça kalbinin baðlandýðý kimseler,
Matluba kavuþmasý, kolay olmaz bu sefer.

Öyle tutulmalý ki, o bu ilahi aþka,
Hiçbir þey olmamalý kalbinde Ondan baþka.

Mahlukat sevgisinden olur ki öyle halas,
Bin sene geçse bile, bir þey hatýrlayamaz.

Ve hatta senelerce uðraþsa da o eðer,
Bir þey hatýrlamasý, olmaz yine müyesser.

Ýyilik, ihsan eden, herkesce çok sevilir.
Ve nimet sahipleri, iyi, üstün bilinir.

Ýnsanlara her türlü nimetleri bahþeden,
Zararlardan koruyup, mal, can ve sýhhat veren,

Allahü teâlâyý sevmek, ne çok lazýmdýr.
Hatta bu, herkes için insanlýk icabýdýr.