Bin hicri senesinde, gelen bu mübarek zat,
Mektubat kitabýnda, þöyle etti nasihat:

Buyurdu: Allah ile, bir insan arasýnda,
Tek perde, kendisinin nefsidir esasýnda.

Yani kendi nefsini beðenip, sevmesidir.
Ve Rabbini býrakýp, kula güvenmesidir.

Halbuki Rabbimizin sevgisine kavuþmak,
Arzusu olmalýdýr kalbinde kulun ancak.

Aile efradýna karþý da bir Müslüman,
Tatlý dil, güler yüzlü olmalýdýr her zaman.

Onlarýn haklarýný yerine getirecek,
Kadar, aralarýnda olmak da mühimdir pek.

Ve lakin bu baðlýlýk, o insaný, Rabbinden,
Yüz çevirecek kadar olmamalý katiyen.

Bir de, Ýslamiyet’ten bir þey olsa soracak,
Fasýk din adamýna, doðru olmaz danýþmak.

Hakiki din adamý, iþlemez günah, kusur.
Ýþte dini sualler, sýrf bunlara sorulur.

Hakiki din adamý bulunmuyorsa eðer,
Onlarýn kitabýndan öðrenmeli bu sefer.

Dünya düþkünleriyle, hiç bulunmamalýdýr.
Bid'atten çok sakýnýp, dine tam uymalýdýr.

Neþeli zamanlarda, kapýlýp sevincine,
Asla çýkmamalýdýr Ýslam’ýn haricine.

Sýkýntýlý anda da, yine halis Müslüman,
Ümit kesmemelidir Rabbinden hiçbir zaman.

Her güçlüðün yanýnda, kolaylýk vardýr diye,
Bilip, güvenmelidir ihsan-ý ilahiye.

Gelse de kendisine bir sýkýntý, bir sevinç,
Hali, ikisinde de deðiþmemelidir hiç.

Varlýkta ve yoklukta, bir halde olmalýdýr.
Hatta yokluk olunca, rahatlýk duymalýdýr.

Yani hadiselerin deðiþmesi halinde,
Yine, bir deðiþiklik olmamalý kalbinde.

Kimsenin ayýbýna, hiç bakmayýp ayrýca,
Kendi ayýplarýný görmelidir yalnýzca.

Bir Mümini görünce, düþünmeli ki: Benim,
Bunun duasýndadýr belki de saadetim.

Üzerinde, her kimin, az hakký varsa þayet,
Onun kölesi gibi etmelidir hareket.

Evliya kiþilerin, öðrenip hallerini,
Onlar gibi olmaya çalýþmalý daimi.

Kimsenin gýybetini yapmamalý katiyen.
Yapaný görünce de, susturmalýdýr hemen.

Her zaman emr-i maruf ve nehy-i anil münker,
Yapmayý, kendisine tutmalý yol ve rehber.

Muhammed bin Alyana hazretlerine, bir zat,
Gelerek, kendisine bir sual sordu bizzat.

Dedi ki: (Hak teâlâ, bir kuldan razý mýdýr?
Bunu anlamak için, bir alamet var mýdýr?)

Buyurdu: (O insana, tatlý gelir ibadet.
Günah iþlemek ise, çirkin gelir begayet.

En büyük sermayesi, ömrüdür o kiþinin.
Ahireti kazanmak, mühimdir onun için.)