Mazhar-ý Can-ý Canan, çok büyük evliyadýr.
Söz ve nasihatlarý kalb derdine devadýr.

Üstadý Seyyid Nur’dan, feyz alarak dört sene,
Yükseldi tasavvufun en yüksek zirvesine.

Onun teveccühü ve himmetiyle nihayet,
Talebe okutmaya, aldý mutlak icazet.

Daha sonra, rüyada denildi ki: (Ey Mazhar!
Senin ile yapacak, bizim çok iþimiz var.

Nura ve hidayete ermeleri herkesin,
Senin vasýtan ile olacaktýr bilesin.)

Ve bir gün, ona karþý buyurdu ki: (Ey Mazhar!
Allah ve Resulüne sende çok muhabbet var.

Senin teveccühünle, yayýlacak dinimiz.
Sana, dinin güneþi demektir dileðimiz.)

Yine bir gün, üstadý, tevazu göstererek,
Eðilip, pabucunu önüne çevirerek,

Sevgi ve muhabbetle buyurdu ki: (Ey Mazhar!
Biz, senin gibilerle ediyoruz iftihar.)

Bir gün de buyurdu ki onun için kalkarak:
(Senin gibi zatlarý, çoðaltsýn cenâb-ý Hak.)

Tevekkül sahibiydi Mazhar-ý Can-ý Canan.
Dünya düþkünlerinden kaçardý çoðu zaman.

Onlardan bir hediye gelseydi ona þayet,
Kabul edip aldýðý, nadir olurdu gayet.

O devrin padiþahý, ona haber gönderip,
Dedi ki: (Allah bana, geniþ mülk etti nasip.

Mübarek hatýrýndan geçirirse her ne ki,
Hepsini göndeririz, istesinler yeter ki.)

Cevabýnda buyurdu: (Nedir ki mülk dediðin?
Bir zerre deðeri yok, indinde Rabbimizin.

Dünyanýn tamamýnýn yoktur ki bir kýymeti,
Onun bir parçasýnýn olsun ehemmiyeti.

Sadece þöyledir ki, bizim yolun esasý,
Çalýþýp kazanmaktýr yakin ile ihlasý.)

Ýmam-ý Rabbani'yi, Mazhar-ý Can-ý Canan,
Çok sever, uyanýkken görürdü çoðu zaman.