Abdullah-ý Dehlevi, þaný büyük bir veli.
Meþhurdu halk içinde bir çok kerametleri.

Bir gün, biri gelerek mübarek huzuruna,
(Oðlumuz, çoktan beri kayýptýr) dedi ona.

Ve ilave etti ki: (Lütfen dua ediniz.
Tekrardan ihsan etsin onu bize Rabbimiz.)

Onun bu sözlerini dinleyip bu mübarek zat,
Buyurdu ki: (Oðlunuz evindedir þu saat.)

O kimse hayret edip, dedi: (Ama efendim,
Þimdi evden ayrýlýp, huzurunuza geldim.)

O yine buyurdu ki: (Evine dön ki þu an,
Rabbimiz onu size, tekrardan etti ihsan.)

(Peki efendim) deyip, evine gittiðinde,
Gördü ki, oturuyor oðlu gelmiþ evinde.

Yine bir gün, birisi, ölüm yataðýndaki,
Hastasýný sýrtlayýp, geldi bir seher vakti.

Dedi ki: (Ey efendim, çok aðýrdýr hastamýz.
Belki bir þifa bulur, dua buyurursanýz.)

Þöyle bir nazar etti hastaya bir kerecik.
Kavuþtu sýhhatine o kimse hemencecik.

Böyle, binlerce kiþi, dua alýp o zattan,
Þifaya kavuþurdu her türlü mazarrattan.

Kimin bir hastalýðý olsa idi o günde,
Gelip birikirlerdi, kapýsýnýn önünde.

Lakin kendisinin de, üç mühim derdi vardý.
Hatta namazlarýný, hep özürlü kýlardý.

Sevdiklerinden biri, buna olup muttali,
Bir gün, kendilerine sual etti bu hali:

(Efendim, bu devirde kim hasta olsa eðer,
Kapýnýza gelerek, sizden dua isterler.

Siz bir dua edince, gelen her bir hastaya,
Her biri, duanýzla kavuþuyor þifaya.

Halbuki sizin dahi vardýr hastalýðýnýz.
Ve bilhassa üçünden, hiç yoktur rahatýnýz.

Lakin hikmet nedir ki, etmezsiniz hiç dua?
Etseniz, size dahi verir Allah bir deva.)

Buyurdu ki: (Kurtulmak istiyor dertten onlar.
Bu yüzden bize gelip, hep dua istiyorlar.

Biz ise, Rabbimizin verdiði bu dertlerden,
O gönderdiði için, razýyýz herbirinden.

Kemend-i mahbubdur ki, her musibet ve bela,
Sevdiði kullarýna gönderir Hak teâlâ.)

Kýtlýk vaki olmuþtu bir zaman da Delhi’de.
Buna çok üzülmüþtü, Abdullah Dehlevi de.

Mescidin avlusuna çýktý bir gün nihayet.
Kýzgýn güneþ altýnda, oturdu kýsa müddet.

Dedi ki: (Ya ilahi, yaðmur yaðana kadar,
Buradan gitmemeye, bu kulun verdi karar.)

O böyle söyleyince, çok geçmedi aradan.
Nehirler akar gibi, yaðmur yaðdý havadan.

Çok nazlý kullarýdýr Allah’ýn çünkü onlar.
Onlarýn hürmetine, yaðdýrýr yaðmur ve kar.

Resulullahtan gelen ilahi feyiz ve nur,
Onlarýn kalblerinden, herkese vasýl olur.

Bu büyük velilerin hürmetine ya Rabbi!
Bizi, her halimizde onlara eyle tâbi.