Gönül Sultanları.com >  Evliya Nasihatleri > Tuzsuz taþ yalamaya benzer > Hýristiyanýn imaný
Hýristiyanýn imaný
Abdullah-ý Dehlevi, çok büyük bir evliya.
Ondan yayýlýyordu dünyaya nur ve ziya.

Nice fasýk kimseler, hatta nice kâfirler,
Bir teveccühü ile hidayete geldiler.

Güzel ve yakýþýklý vardý ki genç birisi,
Hýristiyan dinine mensub idi kendisi.

Bu genç, bir gün gelerek Abdullah Dehlevi’ye,
Baþladý sohbetini severek dinlemeye.

Cemaatten bazýsý, dedi ki bu arada:
(Bu hýristiyan gencin, ne iþi var burada?)

Lakin o, bir teveccüh buyurunca o gence,
Kalbi, iman nuruyla aydýnlandý hemence.

Þehadeti getirip, iman etti nihayet.
Bir tek teveccühüyle, oldu iþbu hidayet.

Bir gün de, birisini alaraktan yanýna,
Gitti akrabasýndan ihtiyar bir kadýna.

Zira kadýncaðýzýn, etmiþti kýzý vefat.
Taziye etmek için gitmiþti ona bizzat.

Buyurdu ki: (Üzülme, Rabbimiz sana yine,
Daha iyi bir evlat verir onun yerine.)

Dedi ki: (Ben ve kocam, hayli ihtiyarladýk.
Bu yaþta çocuðumuz olmaz ki bizim artýk.)

Buyurdu ki: (Her þeye kadirdir Hak teâlâ.
Sizin de çocuðunuz olabilir pekala.)

O haneden çýkarak, girdiler bir camiye.
Dua etti: (Ya Rabbi, buna çocuk ver) diye.

Hakikaten bir sene geçmiþti ki aradan,
Ona bir oðlan çocuk ihsan etti Yaradan.

Abdullah Dehlevi’nin dergahýnýn yanýnda,
Bitiþik bir arsasý vardý bir kadýnýn da.

Talebe çoðalýnca, dergah dar geliyordu.
Geniþletmek lüzumu artýk beliriyordu.

Arsa sahibi olan o kadýna vardýlar.
Meseleyi, güzelce kendine anlattýlar.

Dediler ki: (Arsaný satarsan eðer bize,
Katacaðýz onu da, mevcut medresemize.)

Lakin kabul etmedi bu teklifi o kadýn.
Dedi ki: (Satmýyorum, siz baþka arsa bakýn.)

Allah’ýn dostlarýný sevmez idi o hatta.
Satmamak hususunda, inat etti adeta.

Dediler: (Utanýrsan satmak için arsayý,
Sana, gizli olarak göndeririz parayý.

Hediye ettiðini söyle sen her insana.
Parasýný, gizliden göndeririz biz sana.)

Fakat son cevabý da verdi o (Hayýr) diye.
Hem de hakaret etti Abdullah Dehlevi’ye.

Hakaret ettiðini haber verince ona,
Nazik kalbi, þiddetle kýrýldý o kadýna

O günden itibaren kadýnýn ailesi,
Her gün eksiliyordu ölerek bir tanesi.

Nihayet bir çocuðu kalmýþ idi sonunda.
Mühim bir hastalýðý çýktý en son onun da.

Kadýn, bu olanlardan anladý hatasýný.
Derhal hediye etti dergaha arsasýný.

Çocuk da, hastalýktan kurtulup buldu sýhhat.
Götürüp, medreseye yazdýrdý onu bizzat.

www.gonulsultanlari.com