Halid-i Baðdadi’nin son günleri idi ki,
Bir gün, sevdiklerine yaptý þu vasiyeti:

(Benim ölümüm gibi, musibet gelmez size.
Lakin sabrý tavsiye ederim hepinize.

Ölürsem, yüksek sesle baðýrýp çaðýrarak,
Aðlamayýn ki, bana, eza verir bu ancak.)

Vasiyeti bitince Halid-i Baðdadi’nin,
Geldi talebesinden seyyid Ýbni Abidin.

Edeple kendisine bazý fýkhi sualler,
Sorup, cevaplarýný alýnca birer birer,

Arz etti ki: (Bir rüya gördüm ben geceleyin.
Vefat eylemiþ idi hem Osman-ý Zinnureyn.

Çok büyük kalabalýk olmuþtu cemaat da.
Cenaze namazýný, ben kýldýrdýydým hatta.)

Buyurdu ki: (Yakýnda, bu Halid vefat eder.
Namazýmý kýldýrmak, sana olur müyesser.

Ýþte, doðru tabiri böyledir bu rüyanýn.
Zira evladýndaným ben hazret-i Osman’ýn.)

O an Ýbni Abidin baþýný eðdi öne.
Üzüldü, bu rüyayý ona arz ettiðine.

Odasýna girerek sonra Mevlana Halid,
Dedi: (Kimse girmesin içeriye bu vakit.)

Lakin talebeleri, yalvarýp hizmetçiye,
Dediler: (Son bir defa girelim içeriye.)

Böylece izin alýp, bazý talebeleri,
Girip az oturarak, çýktýlar sonra geri.

En son nasihatini yaparak evladýna,
Buyurdu ki: (Þu anda yakalandým tauna.)

Ve o gece sarardý, mübarek benizleri.
Buyurdu: (Þimdi artýk girmeyiniz içeri.

Ve benden, bundan sonra bir þey istemeyiniz.
Rabbim ile meþgulüm, araya girmeyiniz.)

Sað yaný üzerine, kýbleye müteveccih,
Yatarak, murakabe yapmayý etti tercih.

Her a’zasýndan, hatta, saç tellerinden dahi,
Belliydi açýk açýk Rabbini zikrettiði.

En son Fecr suresinin, en son âyetlerinden,
Okudu ki, manasý þöyle idi mealen:

(Ey mutmain olan nefs, sen Ondan, O da senden,
Razý olmuþ olarak, Cennetime gir hemen.)

Sonra mübarek ruhu, uçtu Arþ-ý a’laya.
Kavuþtu en nihayet Allahü teâlâya.

Techiz ve tekfin gibi, hizmetini yaparak,
Ve mübarek naþýný, hanegahtan alarak,

Cenaze namazýný kýlmak üzere yine,
Götürdüler omuzda, Emevi Camiine.

Kendi talebesinden olan Ýbni Abidin,
Kýldýrdý namazýný, Halid-i Baðdadi’nin.

Binlerce Müslümanýn elleri üzerinde,
Taþýnýp, defnedildi Kasiyun tepesinde.