Allahü teâlânýn büyük bir evliyasý.
Hemen kabul olurdu indallah her duasý.

Ermeninin birisi, gelerek huzuruna,
Çocuksuz olduðundan, dert yandý þöyle ona:

Dedi: (Siz büyüksünüz, buna inanýyorum.
Dua edin, benim de oluversin çocuðum.)

Seyyid Taha, bir dua buyurdu Ermeniye.
O, buna çok sevinip, dönüp gitti geriye.

Beþ sene sonra yine, huzuruna gelerek,
Dedi ki: (On çocuðum oldu tam bugüne dek.

Hatta her bir batýnda, oldu ikiz çocuðum.
Artýk dua etmeyin, çocuk istemiyorum.)

Bir gün de, talebeden emredip bir kiþiye,
Van’a göndermiþ idi bir iþi yapsýn diye.

Dönerken, Van valisi, etti ki ondan talep:
(Geri gitmeseniz de, burada kalsanýz hep.

Van halkýna etseniz her gün vaaz-ü nasihat.
Bundan, size minnettar kalýrým ben de bizzat.)

Dedi ki: (Seyyid Taha, üstadýmdýr ki benim,
O izin verir ise, elbet kabul ederim.)

Nehri'ye avdetinde, onun bu ricasýný,
Söyleyip, talep etti izin ve rýzasýný.

Buyurdu ki: (Van için bir mürþid lazým, ancak,
Bu iþ sana ve bana, pek nasib olmayacak.

Öyle zannederim ki, yakýnda bu iþ yine,
Senin yakýnlarýndan nasib olur birine.

Seyyid Fehim namýnda bir zattýr ki o kiþi,
Ýnþallah pek yakýnda, halleder o bu iþi.

O, çok büyük evliya olur zannediyorum.
Lakin þimdi nerdedir, onu bilemiyorum.)

Bunlarý iþitince, arz etti ki o ise:
(Efendim, akrabamdan var þimdi böyle kimse.

Bir amcazadem var ki Cizre’de þimdi benim,
Çok faziletli olup, ismi de Seyyid Fehim.

Buyurduðunuz gibi, fevkalade kimsedir.
Þu anda din ilmini tedris eylemektedir.)

Buyurdu: (Öyle ise, bir daha geldiðinde,
Onu da, yanýmýza getir beraberinde.)

(Peki Efendim!) deyip, bir hayli sevinerek,
Müjdeledi onlarý, evlerine giderek.

Babasý da iþitip, çok memnun oldu buna.
Oðlu Fehim’i alýp, düþtü Nehri yoluna.

Giderken, kendisine tembih etti: (Ey oðlum!
Büyük bir evliyaya seni götürüyorum.

Adý, Seyyid Taha ki, o, kutbudur bu asrýn.
Kemale gelmedikçe, ondan ayrýlmayasýn.)

Mübarek huzuruna varýnca en nihayet,
Görüp Seyyid Fehim’i, eyledi çok muhabbet.