Seyyid Fehim, bir sene Van'a geldiklerinde,
Edremit nam bir yere gitti günün birinde.

O yer, baðlýk bahçelik bir yer idi, çok þirin.
Yürüdü bir çeþmeye, bir abdest almak için.

O ara genç bir kiþi, bu veliyi görerek,
Dolaþtý etrafýnda çok hürmet göstererek.

Zira genç, bir kerecik görünce bu veliyi,
Muhabbeti, kalbinde yer etti gayet iyi.

Elinde olmayarak, aþýk oldu bu zata.
Pervane oldu sanki, etrafýnda adeta.

Hazret-i Seyyid Fehim, dönüp baktý o gence.
Kuvvetli bir teveccüh etti ona hemence.

Van'a teþrif eyledi daha sonra ayrýlýp.
O genç de gitti eve, onun aþkýyle yanýp.

Meðerse bir papazýn oðluymuþ o genç kiþi.
Onun muhabbetiyle, bir anda doldu içi.

Seyyid Fehim, Arvas'a döndü ise de Van'dan,
Bir gün, bu nahiyeye geldi bahar olmadan.

Halbuki âdetleri deðildi böyle gelmek.
Arvas'tan çýkmazlardý yaz ayý gelene dek.

Herkes merak etmiþti bu zamansýz gidiþi.
Ve hem de hiçbir kimse anlamadý bu iþi.

Vakta ki Seyyid Fehim vardý çeþme baþýna,
Ardýndan biri geldi, hemen yaný baþýna.

Arz etti ki: (Efendim, falan ermeni genci,
Þu anda çok hastadýr, gönderdi beni elçi.

Dedi: Çeþme baþýnda, olacak þimdi bir zat.
Caným, onu görmeyi çok istiyor þu saat.

Benim için git ona, rica et gelmesini.
Eðer kabul ederse, al getir kendisini.

Bunu arz etmek için gelmiþtim buraya ben.
Kabul buyurursanýz gidebiliriz hemen.)

O zat, Seyyid Fehim’e edince bunu teklif,
Derhal kabul buyurup, eyledi eve teþrif.

O genç, Seyyid Fehim'e arz etti ki: (Efendim!
Öyle zannederim ki, çok yakýndýr ecelim.

Telkin eder misiniz bana da dininizi.
Zira çok seviyorum, ben zat-ý alinizi.

Sizi, çeþme baþýnda görür görmez o günü,
Yakmýþ idi sevginiz bu fakirin gönlünü.

Ve sizin hakkýnýzda düþündüm ki: O eðer,
Ne dindeyse, o dindir Hak indinde muteber.

Size, o günden beri aþýk oldum bin canla.
Ve sizi bekliyordum günlerdir, heyecanla.

Dininize girmeyi çok arzu ediyorum.
Lakin nasýl girilir, onu bilemiyorum.)

Seyyid Fehim, þefkatle nazar etti o gence.
Daha sonra imaný telkin etti hemence.

Genç de hemen getirip kelime-i þehadet
Ýmaný kâmil ile can verdi en nihayet.

O gencin babasýna buyurdu ki o zaman:
(Oðlunuz, son nefeste oldu kâmil Müslüman.

O, þimdi sizin deðil, artýk bizim olmuþtur.
Onundur bundan sonra, sonsuz sevinç ve huzur.)

Alarak babasýndan onun cenazesini,
Ýslam mezarlýðýna defnetti kendisini.