Seyyid Fehim Efendi, büyük evliya idi.
Hem her türlü ilimde, sanki bir derya idi.

Bunu isbat edecek varsa da çok hadise,
Yalnýz bir tanesini nakledelim biz size.

Seyyid Taha’nýn oðlu, Seyyid Ubeydullah’ýn,
Kalbine, ömre yapmak geliverdi ansýzýn.

Ve hem de düþündü ki: Bu yolculuk anýnda,
Ýlimde derin biri bulunmalý yanýmda.

Bu âlim olsa olsa, Seyyid Fehim’dir þu an.
Zira böyle bir âlim, az görmüþtür bu cihan.

Gidip teklif eyledi bunu kendilerine.
Sonra yola çýktýlar Ýstanbul cihetine.

Sultan Abdülhamid Han, alýnca bu haberi,
Sarayýnda misafir etti bu âlimleri.

Orada, oniki gün misafir olup, sonra,
Hareket eylediler bir vapurla Mýsýr’a.

Haydarpaþa’ya kadar, sultan Abdülhamid Han,
Onlarý, bizatihi teþyi etti o zaman.

O devirde Mýsýr’da, Cami-ül ezher diye,
Bir medrese vardý ki, teþrif etti o yere.

Baktý ki, bir odada, çok meþgul bir âlim var.
Önünde bir sahife, etrafýnda kitaplar.

Belli ki, bir mesele vardý aydýnlanacak.
Onu araþtýrýrdý kitap karýþtýrarak.

Bir kitabý kapatýp, birini açýyordu.
Lakin aradýðýný bulup yazamýyordu.

Seyyid Fehim, kaðýda baktý onun yanýnda.
Anlayýp, meseleyi hýfz eyledi anýnda.

(Siz okumuþ musunuz?) diye sordu o âlim.
(Bir miktar meþgul oldum) buyurdu Seyyid Fehim.

Sonra âlim sordu ki: (Madem ki var ilminiz,
Bu yazýnýn manasý nedir, bilir misiniz?)

O, (Evet) buyurunca, hayret etti bu sefer.
Dedi: (Sýrf bunun için, bütün Cami-ül ezher,

Bütün þubeleriyle tatildedir bu hafta,
Çözülene kadar da, devam eder bu hatta.

Reis-ül ulemamýz, hem de yüzlerce âlim,
Bunu çözmek üzere, çalýþýyor her daim.

Uðraþtýðýmýz halde gece gündüz durmadan,
Aciz kaldýk biz bunun mana ve mefhumundan.)

Seyyid Fehim, âlimi dinleyip sonuna dek,
Buyurdu: (Bu mesele, basit ve kolaydýr pek.)

Sonra izah edince açýk ve fevkalade,
Âlimin þaþkýnlýðý arttý daha ziyade.

Ellerini öperek bu Ýslam büyüðünün,
Onu, büyük meclise çaðýrdý ertesi gün.

Reis-ül ulema ve yüzlerce din âlimi,
Ayakta karþýladý, o gün Seyyid Fehim’i.

Baþ âlim, onu bizzat istikbal eyleyerek,
Oturttu tam yanýna, iltifatlar ederek.

O gün akþama kadar, ona çetin sualler,
Sorup, cevaplarýný aldýlar birer birer.

Sonunda reis kalkýp, dedi ki: (Efendimiz!
Bir hayli müþkilattan kurtardýnýz bizi siz.

Bizim bütün ilmimiz, dahilim bendeniz de,
Ýlminizin yanýnda, damladýr bir denizde.

Bu Cami-ül ezher ve yüzlerce âlim, elbet,
Zatýnýza, medyun-u þükrandýr ilel ebed.)