Hazret-i Seyyid Fehim, Hakkýn bir evliyasý.
Hemen kabul olurdu indallah her duasý.

Vefatýndan sonra da, kim onun hatýrýna,
Allah’a dua etse, eriyor muradýna.

Çünkü Allah indinde, çok kýymetli ve aziz,
Olduðundan, onu hiç mahcub etmez Rabbimiz.

Hizan’da, bir kimsenin, olmazdý hiç evladý.
Çok uðraþtý ise de, olmadý bu muradý.

Dediler: (Bir velinin kabri var ki Arvas’ta,
Þifaya kavuþuyor hürmetine çok hasta.

Her kim ziyaret etse ihlasla bu veliyi,
Muhakkak hasýl olur her ne ise dileði.

O, Seyyid Fehim’dir ki, sen de eyle ziyaret.
Onu vesile edip, mezarýnda dua et.

O zatýn hürmetine, kabul olur bu duan.
Hatta niyaz eyle ki, çocuðun olsun oðlan.)

O dahi geldi hemen kabrine bu büyüðün.
Ýhlasla dua edip, köye döndü ayný gün.

Üç yýl sonra bu adam, Arvas’a geldi yine.
Gitti Seyyid Fehim’in o mübarek kabrine.

Uzunca dua edip, dönüyordu ki, fakat,
Tanýdý o kimseyi o havaliden bir zat.

Dedi: (Üç sene önce, siz yine gelmiþtiniz.
Acaba ne maksatla þimdi yine geldiniz?)

Dedi ki: (Çocuðumuz olmazdý daha önce.
Buna dua etmiþtim, buraya ilk gelince.

Ondan sonra her sene, oldu ikiz oðlumuz.
Þu anda altý oldu, artýk istemiyoruz.

Ve þimdi bu geliþte ettim ki þöyle dua,
Olmasýn çocuðumuz bunlardan baþka daha.)

Onun dua ettiði o günden itibaren,
Daha baþka çocuðu olmadý hakikaten.

Bir gün de, Çatbayýr’dan bir kiþi, bir mahalde,
Bir trafik kazasý geçirdi feci halde.

Gerçi ölmediyse de, hasta oldu bir hayli.
Ayrýca, korkusundan tutuldu nutku, dili.

Önceden bülbül gibi konuþurken o adam,
Hiç konuþamýyordu, kapandý lisaný tam,

Dediler ki: (Arvas’ta, vardýr ki Seyyid Fehim,
Seni, o büyük zatýn kabrine götürelim.

Onu vesile edip, dua etse her kiþi,
Kavuþur muradýna, hallolur her bir iþi.

Sen dahi, o kabirde dua etsen bir defa,
Hak teâlâ yaratýr bu derdine bir deva.)

O kiþi hazýrlanýp, yola çýktý nihayet.
Gelip Seyyid Fehim’i eyleyerek ziyaret,

Onu vesile edip, dua etti bir kere.
Hemen tutuk lisaný, açýldý birden bire.

Ve hatta konuþarak, camiye gitti o zat.
Konuþtuðunu görüp, hayret etti cemaat.

Beþ dakika içinde açýlmýþtý lisaný.
Bu keramet, hayrete düþürdü çok insaný.

Ýmam dahi öyle çok düþmüþtü ki hayrete,
O gün yanlýþ kýldýrdý, namazý cemaate.

Bunu sorduklarýnda cemaat o imama,
Dedi: (Zihnim takýldý, bu ne sýr, ne muamma?

Hazret-i Seyyid Fehim, ne þerefli bir insan.
Açýldý hürmetine, tutuk olan bir lisan.)