Var idi o zamanlar, bir de Tahir Efendi.
Efendi Babanýn da çok sevdiklerindendi.

Bu kiþi anlatýyor: Ben bir gün, Efendi’ye,
Gitmiþtim sohbetinden istifade etmeye.

Lakin yolda giderken, düþündüm ki: Gideyim.
Ve Efendi Baba'ya þunu arz eyleyeyim:

Diyeyim ki: Efendim, tasavvuf yolunda biz,
Kendi gayretimizle asla yükselemeyiz.

Bir himmet ve teveccüh buyurun da bizlere,
Biz dahi yükselelim yüksek mertebelere.

Ben böyle düþünerek huzuruna varýnca,
Baktým ki, oturuyor ön bahçede yalnýzca.

Yaklaþýp selam verdim ve öptüm ellerini.
Lütfedip, yanlarýna oturttu hemen beni.

Bir manolya aðacý vardý hemen o yerde,
Çimenler büyümüþ ve açmýþ idi güller de.

Ben oturur oturmaz, yüzüme nazar edip,
Sonra da, eli ile manolyayý gösterip,

Buyurdular ki: (Tahir, bak þu ne aðacýdýr?)
Cevaben arz ettim ki: (Efendim manolya'dýr.)

Sonra gülü gösterip: (Bu ne?) diye sordular.
Cevaben arz ettim ki: (Efendim gül’dür onlar.)

Çimenleri gösterip sordu ki: (Þunlar nedir?)
Ben, (Çimen'dir) deyince, buyurdu ki: (Ey Tahir!

Su, hava ve topraðý ayný da bunlarýn hep,
Ne için herbirinin boylarý farklý acep?

Mesela þu çimene, çok gübre ve ilacý,
Verseler, hiç acaba olur mu gül aðacý?

Güle dahi verseler çok su, gübre ve ziya,
Ve çok da uðraþsalar, olur mu hiç manolya?)

(Hayýr, olmaz) deyince, buyurdu ki: (Ey Tahir!
Öyleyse bu farklýlýk, istidatlardan gelir.

Ýnsanlar, ne kadar çok uðraþsa da bunlara,
Çimenler gül olamaz, gül de olmaz manolya.)

Sonra bana baktýlar, baþýmý öne eðdim.
Dedim ki: (Kusurumu baðýþlayýn efendim.)

Habil Efendi diye vardý ki bir terzisi,
Pek çoktu Efendi’ye baðlýlýðý, sevgisi.

Ona, öyle ihlasla baðlýydý ki o hatta,
Böyle halis baðlýlýk, az bulunur hayatta.

Bir gün ziyaretine giderken Efendi’nin,
Düþündü ki: Gidince, sorayým þunu ilkin.

Diyeyim ki: Efendim, istemiyorum ama,
Çok kötü düþünceler geliyor hatýrýma.

Hiç kurtulamýyorum ben bu vesveselerden.
Ýmanýma bir zarar gelir mi bu þeylerden?

Bunlarý düþünerek, vardý huzurlarýna.
Girince, sohbetini kesti ve baktý ona.

Ve hemen buyurdu ki: (Bir Müslümanýn, eðer,
Hatýrýna gelirse çok fena düþünceler,

Onun kötülüðüne bir iþaret deðildir.
Ýmanýnýn kuvvetli olduðuna delildir.)

Henüz sual etmeden almýþtý cevabýný.
Efendi, daha sonra tamamladý vaazýný.