Abdülhakim Efendi, hiçbir suçu olmadan,
Ýzmir’e götürüldü, tevkifen Ýstanbul'dan.

Çarptýrýlmasý için planlanan cezaya,
Götürüldü sonra da, Ýzmir’den Ankara’ya.

Yollarda uðradýðý iþkence ve hakaret,
Sonunda, halsiz kalýp, hasta oldu nihayet.

Biraderzadeleri esseyyid Faruk Bey’in,
Evinde hasta yattý böylece onsekiz gün.

Git gide zayýflayýp, bunun neticesinde,
Etten eser kalmadý, mübarek bedeninde.

Birkaç gün kalmýþtý ki vefatýna nihayet,
Bir þey konuþmuyordu o sahib-i saadet.

Bir gün önce dalgýndý, tebessüm ediyordu.
Baþ ucunda olana, bakýp þöyle diyordu:

(Arþ-ý a’layý gördüm, ne güzel, ne güzeldir!
Þu an aklým baþýmda, þuurum yerindedir.)

Binüçyüz altmýþiki yýlý Zilkade'siydi.
Ve bindokuzyüzkýrküç, Kasým yirmiyediydi.

Bir cumartesi günü, güneþin doðmasýna,
Tam onsekiz dakika vardý ki henüz daha,

Sabah, altýbuçuðu gösterirken tam saat,
Þehiden vefat edip, eyledi Hakka vuslat.

Þevk ile raks eyledi, sallandý yer o gece.
Ve aþýk, maþukuna vasýl oldu böylece.

O gün Keçiören’de yapýlýp teçhiz, tekfin,
Namazý kýlýnarak, Baðlum’a oldu defin.

Bu Baðlum, Ankara’nýn kuzeyinde bir yerdir.
Suyu ve havasýyle, güzel bir nahiyedir.

Eskiden bu beldeye, sel, yaðmur, dolu gibi,
Sýk sýk vaki olurken bir afet-i tabii,

Bu büyük evliyanýn defni ile beraber,
Görülmez oldu artýk, böyle büyük afetler.

Bu Allah adamýnýn teþrifiyle, bu yöre,
Bolluk ve berekete kavuþtu birdenbire.

Abdülhakim Efendi, çok büyük insan idi.
O, bütün insanlýða ilahi ihsan idi.

Çeþitli camilerde nasihatler ederek,
Ýstanbul’un halkýna faideli oldu pek.

Buyururdu ki: (Edep, hududa riayettir.
En büyük edep ise, Ýslam’a tabiyettir.

Keramet, kerametin gizlenmesidir asýl.
Velinin isteðiyle, keramet olmaz hasýl.

Bir veliden keramet görülüyorsa þayet,
Onun iradesinin dýþýndadýr o elbet.

Bu vakitlerde bile, utanýr ki o kadar,
Hatta bir genç kýz gibi sýkýlýr, hicab duyar.

Ýmana malik olan, neye malik deðildir?
Olmayan kimse ise, acep neye maliktir?

Bir mümin, diðerine küfür isnat ederse,
O küfür, ona döner, o küfürde deðilse.

Fadlý ile tecelli etsin bize Rabbimiz,
Adli ile tecelli ederse, yanarýz biz.

Bizim meclisimizde, bir miktar oturanlar,
Konuþulmasa bile, çok þeyleri anlarlar.

Öyle ki, din bahsinde âlim geçinenlerin,
Hatalarýný, bir bir, ayýrýr sözlerinin.)

Bu büyük evliyanýn hürmetine ya Rabbi!
Resulünün yoluna eyle bizi tam tâbi.