Þefkat ve merhamette, yok idi bir emsali.
Gönül alma babýnda, olmazdý hiç ihmali.

Eczacý Fatih Bey’in babasý etti vefat.
Yalnýz kaldý annesi hanesinde o saat.

Gerçi kadýncaðýzýn, vardý iki evladý.
Ve ikinci oðlunun, Metin’di hem de adý.

Fatih Bey, yapýyordu yedek subay askerlik.
Metin’se, yurt dýþýna gitmiþti o sene ilk.

Bir gün bana dedi ki: (O dertli kadýncaðýz,
Kim bilir ne yapýyor evinde yapayalnýz.

Ne kadar üzüntülü, kederlidir o haným.
Ziyaretine gidip, duasýný alalým.)

Ýkimiz beraberce, vardýk ziyaretine.
Caliyet-ül ekdarý okudu kendisine.

Öyle çok sevindi ki buna o dertli hatun,
Belki de en sevinçli günü oldu bu onun.

Yine bu zat, camide, belli gün ve saatte,
Bulunurdu bir müddet hem vaaz-ü nasihatte.

Olsa da yaðmur yaðýþ, fýrtýna, tipi ayaz,
Yine hiç aksatmazdý bu dersleri kýþ ve yaz.

Bilirdi çünkü bunu, en mukaddes vazife.
Bu yolda tüketmiþti ömrünü seve seve.

Tek kiþi olsa bile kendisini dinleyen,
Yine ayný þevk ile yapardý dersi aynen.

Bir gün, yine vaaz için evden çýkýyordu ki,
Vardý o gün þiddetli fýrtýna, kar ve tipi.

Evinden dediler ki: (Dýþarda çok soðuk var.
Sýrf bugün gitmeseniz, herhalde olmaz zarar.)

Buyurdu ki: (Katiyen, soðuk olduðu için
Hiç gitmemek olur mu, vebali var bu iþin.)

Hiç deðer vermiyordu dünya mal-ü mülküne.
Þu beyti çok duyardým kendisinden ben yine:

(Mal-ü mülke olma maðrur, deme var mý ben gibi?
Bir muhalif yel eser, savurur harman gibi.)

Bir terzisi var idi Habil Efendi diye.
Elbise diktirmiþti bir defa bu terziye.

Terzi dedi: (Efendim, güle güle giyinin.)
O, son elbisesiymiþ meðerse bu velinin.

Buyurdu ki: (Bakalým, bu elbiseyi giymek,
Ne kadar nasib olur, ömrümüz kalmadý pek.)

Ben dahi yanýndaydým, iþittim bunu bizzat.
Ondan sonra çok zaman geçmeden etti vefat.

Vefat ettiði günün bir hafta evvelinden,
Bir banyo almasýný söylediler evinden.

Buyurdu ki: (Banyoya lüzum yoktur bu sefer.
Çünkü beni, yakýnda gasleder Ali Sezer.)

Vardý ki Ali Sezer diye bir talebesi,
En çok onun olmuþtu Ondan istifadesi.

Bu sözü üzerinden, bir hafta geçti zaman.
Ahmet Mekki Efendi, göç etti bu dünyadan.