Hace Ahmed Yesevi, küçük yaþýndan beri,
Her sünnete riayet ediyordu ekseri.

Ve altmýþüç yaþýna geldiðinde o hatta,
Artýk arzu etmedi bulunsun bu hayatta.

Derdi ki: (Resulullah, bu yaþta etti vefat.
Yakýþýr mý süreyim dünyada hâlâ hayat?)

Bir hücre yaptýrarak yer atýnda o günü,
Hep orada geçirdi geri kalan ömrünü.

Mezar gibi bir yerdi, dar, küçük ve karanlýk.
O yerde, ibadetle ömür sürdü o artýk.

Kendini vefat etmiþ düþünerek, öylece,
Ýlim ve ibadetle geçirdi gündüz gece.

Yüzyirmiüç yaþýnda ettiðinde o vefat,
Bu yerde, altmýþ sene sürmüþ oldu bir hayat.

Yesi þehrine yakýn var idi ki bir diyar,
Düþman idi o zata o beldede olanlar.

Günden güne, þöhreti çoðalýnca bu zatýn,
Ona düþmanlýðý da, artýyordu bu halkýn.

Bunlar, bir gün toplanýp aldýlar ki bir karar,
Hýrsýzlýk suçu ile onu karalayalar.

Bunun için, bir sýðýr kesiverip bir gece,
Dergahýn avlusuna býraktýlar gizlice.

Ertesi gün, bu iþi yapan o edepsiz halk,
Bu plan gereðince, bir yerde toplanarak,

Hep birden, o dergahýn kapýsýna geldiler.
(Sýðýrýmýz çalýnmýþ, siz aldýnýz) dediler.

Ahmet Yesevi ise biliyordu bu hali.
Yine onlar namýna kederlendi bir hayli.

Dýþarda o ahmaklar, hiç hayâ etmeksizin,
Israr ediyorlardý avluya girmek için.

O sýðýrý, avluda bularak onlar güya,
(Hýrsýz) diyeceklerdi bu büyük evliyaya.

Avlunun kapýsýný açarak o bu sefer,
Hiddetle buyurdu ki: (Haydi, girin köpekler!)

Girince çapulcular o avlunun içine,
Girdiler hepsi birden, birer (köpek) þekline.

Kestikleri sýðýra, birden hücum ederek,
Çok kýsa bir zamanda bitirdiler yiyerek.

Lakin çok üzüldüler köpek olduklarýna.
Kurtulmalarý için, yalvardýlar hep ona.

Yine merhamet edip Hace Ahmed Yesevi,
Kurtardý köpeklikten yine o kimseleri.

Baþka bir gün, Timur Han, giderken Buhara’ya,
Türkistan’da bir gece, gördü þöyle bir rüya:

Ona, Ahmed Yesevi buyurdu ki: (Ey yiðit!
Burada fazla kalma, hemen Buhara’ya git.

Oraya, ordun ile vasýl ol ki çabucak,
O memleketin fethi, sana nasip olacak.)

Timur Han, çok sevinip gördüðü bu rüyaya,
Bu iþaret üzere, yürüdü Buhara’ya.

Alýnca bu veliden, bu himmet ve duayý,
Onun bereketiyle fethetti Buhara’yý.

Hazret-i Hýzýr dahi yanýndaydý Timur’un.
Evliya-yý kirama sevgisi çoktu onun.

Bir türbe yaptýrdý ki, Ahmed-i Yesevi’ye,
Halen de durmaktadýr o bütün haþmetiyle.