Fatih Sultan Mehmed’in hocasý Akþemseddin,
Secdede, þu þekilde yalvardý fetih için:

(Ya Rabbi, bu zamanýn kutbu hangi veliyse,
Onu, bu günümüzde yardýma gönder bize.)

O anda, Semerkant’ta, Ubeydullah-ý Ahrar,
Zamanýn kutbu idi, oldu bundan haberdar.

Perþembe günü olup, öðleden sonra idi.
Buyurdu ki: (Atýmý getirin bana haydi!)

Getirdiler, kalktý ve bindi beyaz atýna.
Semerkant'tan, süratle gitti gün batýsýna.

Talebeden bazýsý, onu takip ettiler.
Gelmelerine, önce, bir þey söylemediler.

Velakin Semerkant'ýn gelince bir yerine,
Müsaade buyurmadý daha gelmelerine.

Onlara, (Siz burada kalýnýz!) buyurarak,
Kendi sürdü atýný, çok süratli olarak.

Akþam vakti, oradan, dönünce tekrar geri.
Nereye gittiðini sordu talebeleri.

Buyurdu: (Türk sultaný, padiþah Muhammed Han,
Küffâr ile çok büyük savaþta olduðundan,

Benden yardým istedi, ona gittim hýz ile.
Zafer müyesser oldu Allah’ýn izni ile.)

Bu büyük evliyanýn evladý, Abdülhadi,
Diyor ki: (Ýstanbul’a gittiðimde ben dahi,

Sultan Muhammed Han’ýn oðlu Sultan Bayezid,
Osmanlý devletinde Padiþahtý o vakit.

O, devlethanesine çaðýrýp bir gün beni,
Sual etti babamýn þekl-i þemailini.

Ben tarif ettikçe de, o tasdik ediyordu.
Ve (Onun beyaz atý var mýydý?) diye sordu.

Cevaben (Evet) dedim, (Vardý beyaz bir atý.)
Bayezid Han o zaman, bana þöyle anlattý:

Babam Muhammed Han'dan þöyle iþittim ki ben:
Dedi ki: Ýstanbul’un fethinde savaþýrken,

En þiddetli anýnda, hocamla dua ettik.
O zamanýn kutbundan yardým talep eyledik.

O anda çok nurani bir zat geldi yanýma.
Buyurdu ki: (Hiç korkma, geldim sana yardýma.)

Beyaz bir at üstünde gelmiþ idi mübarek.
Düþündüm ki: O kutub, bu kiþi olsa gerek.

Dedim ki: (Ey efendim, korkmuyorum ben asla.
Lakin düþman askeri, sayýca hayli fazla.)

Ben böyle söyleyince: (Þuraya bak!) buyurdu.
Baktým, ordu önünde bir ordu duruyordu.

Hepsi yeþil sarýklý, beyaz elbiseliydi.
Bir veliler ordusu olduklarý belliydi.

Bu orduyu gösterip, buyurdular ki bana:
(Ýþte bu ordu ile geldim sana yardýma.

Þimdi sen, þu tepenin üzerine çýkarak,
Orduna hücum emri ver kösüne vurarak.)

Ben dahi (Hücum) emri verir vermez orduma,
O da, o ordu ile geçti hemen hücuma.

Hezimete uðradý kuvveti kâfirlerin.
Gerçekleþti böylece nihayet fethi mübin.