Zamanýnýn büyüðü, Aziz Mahmud Hüdayi,
Keramet ehli olup, büyük evliya idi.

O, binbeþyüz kýrkbirde Þereflikoçhisar’da,
Tevellüd ettiyse de, ömür sürdü Bursa’da.

Muhammed Üftade’den feyiz alýp bir hayli,
Tasavvufta yetiþip, oldu büyük bir veli.

Sonradan Üsküdar'a yerleþen bu büyük zat,
Ýstanbul'un halkýný, yýllarca etti irþat.

Çok zeki olduðundan, okusaydý bir þeyi,
Anlayýp, ezberlerdi hemen o meseleyi.

Tefsir ve hadis gibi ilmin her branþýnda,
Büyük bir âlim oldu o henüz genç yaþýnda.

Hocasý Nazýrzade, yetiþmiþ olduðunu,
Görüp, yardýmcýlýða yanýna aldý onu.

Zahiri ilimlerde âlim oldu o, fakat,
Tasavvuf ilmine de ederdi çok iltifat.

Muslihiddin Efendi namýnda bir velinin,
Sohbetine giderek, feyizyab oldu ilkin.

Hocasý Nazýrzade, gidince Edirne'ye,
Yirmisekiz yaþýnda, o da gitti o yere.

Nazýrzade, o yere vasýl olduðunda ilk,
Kýsa bir süre ile yapmýþtý müderrislik.

Sonra, kadý olarak Þam’a, sonra Mýsýr'a,
Aziz Mahmud’u dahi götürdü yaný sýra.

Orada, halvetiye büyüklerinden olan,
Ders aldý Kerimeddin adýnda bir hocadan.

Lakin o, bu zatlardan tatmin olmuyordu pek.
O, bu yolda daha çok istiyordu yükselmek.

Bir büyük arardý ki, kâmil olsun o kiþi.
Onun himmeti ile tamam olsun bu iþi.

Otuzüç yaþýndayken Aziz Mahmud nihayet,
Hocasý Nazýrzade, Bursa’ya etti avdet.

Ferhadiye adýnda bir ilim merkezine,
Gelerek, müderrislik yapýverdi üç sene.

Lakin bir müddet sonra, ölünce bu üstadý,
Aziz Mahmud, tayinen Bursa'ya oldu kadý.

Bursa’da, senelerce kadýlýk yaptý, fakat,
O, yine arýyordu tasavvufta bir üstad.

Bu kadýlýk iþini yaparken o böylece,
Okuyup yattýðýnda, rüya gördü bir gece.

Cehennemi gördü ki, þiddetle yanýyordu.
Ve azap görenlerden birini tanýyordu.

Korku ile uyanýp, sabah gitti iþine.
O gün garip bir dava ulaþtý kendisine.

Bu davanýn sonunda, yapmadý hiç kadýlýk.
Zira aradýðýný bulmuþ idi o artýk.

Hazret-i Üftade’yi bulmuþtu bu sayede.
O büyük evliyadan etti çok istifade.