Osmanlý padiþahý bulunan Sultan Ahmet,
Þöyle bir rüya görüp, meraklandý begayet.

Bir küffâr kralýyla tutuþmuþ güreþiyor.
Lakin sýrtý üzeri, kendi yere düþüyor.

Sabah uyandýðýnda, düþtü bir sýkýntýya.
Zira zahir manada, korkunç idi bu rüya.

Hemen mektup gönderdi hazret-i Hüdayi’ye,
(Gördüðüm bu rüyanýn tabiri nedir?) diye.

Haberci, bu mektubu cebine koydu hemen.
Geldi bu evliyanýn evine gecikmeden.

Üsküdar yakasýnda bulunan o dergaha,
Varýp da, kapýsýný çalmadan henüz daha,

Hanegahýn kapýsý açýldý tam o saat.
Elinde bir zarf ile, çýktý o mübarek zat.

Sultanýn mektubunu alarak o kiþiden,
Cevabi mektubunu verdi ona peþinden.

Buyurdu: (Bu mektubu arz et kendisine ki,
Gönderdiði mektuba cevaptýr içindeki.)

O, þaþkýnlýk içinde o mektubu alarak,
Avdet etti saraya, gayet meraklanarak.

Süratle gelir gelmez Sultanýn huzuruna,
Aldýðý o mektubu, çýkarýp verdi ona.

Padiþah, heyecanla okudu o nameyi.
Þöyle tabir etmiþti rüyayý büyük veli:

(Ýnsanýn vücudunda, elbette cenâb-ý Hak,
Sýrtýný yaratmýþtýr en kuvvetli olarak.

Cansýz mahluklarda da, yine bu vaziyette,
Toprak yaratýlmýþtýr en ziyade kuvvette.

Þevketli Padiþahýn gördükleri bu rüya,
Ýle, bu iki kuvvet, gelmiþtir bir araya.

Bu da, rüya ilminde kuvvete iþarettir.
Yani Padiþahýmýz galip gelir demektir.)

Padiþah, bu tabiri okuyup pek beðendi.
(Gördüðümüz rüyanýn tabiri budur) dedi.

Hemen emir verdi ki: (Hazret-i Hüdayi’ye,
Tarafýmdan bin altýn götürülsün hediye.)

Hazret-i Hüdayi'nin zevcesi de tam o an,
Evde yakýnýyordu ona, el darlýðýndan.

Diyordu: (Ay efendi, çocuðumuz olacak.
Bir bez parçasý bile yok yavruyu saracak.)

O bunlarý söylerken, çalýndý kapýlarý.
Saraydan biri gelip, arz etti altýnlarý.

Aziz Mahmud Hüdayi, bin altýný alarak,
Getirip, hanýmýnýn önüne býrakarak,

Buyurdu ki: (Ey hatun, iþte sana dünyalýk.
Sultanýmýz göndermiþ, üzülme gayri artýk.)