Ebu Bekr-i Þibli ki, evliyadan bir kiþi.
Katiyen yapmaz idi, günah olan bir iþi.

Bir üstad arýyordu, ilim öðrensin diye.
Kavuþtu en nihayet, Cüneyd-i Baðdadi’ye.

Ebu Bekr-i Þibli’yi, görünce o büyük zat,
Buyurdu ki: (Evladým, evvela git çýra sat.)

(Peki efendim) deyip, bu emre ittibaen,
Çýra sattý bir sene, o günden itibaren.

Bir yýl sonra gelerek, Cüneyd-i Baðdadi'ye,
Arz etti: (Bana baþka emriniz var mý?) diye.

Buyurdu ki: (Ey Þibli, gel artýk, yeter o iþ.
Bir sene de, burada hizmet eyle ve yetiþ.)

Bir yýl da, üstadýnýn yanýnda etti hizmet.
Bir sene hitamýnda, sordu Cüneyd nihayet:

(Ey Þibli, halin nasýl, deðiþtin mi birazcýk?
Hâlâ kendi nefsinde, görür müsün bir varlýk?)

Arz etti ki: (Efendim, ne mümkün varlýk görmek.
Yüksek himmetinizle, nefsim, zelil oldu pek.

Sayenizde bir hale geldi ki nefsim þu an,
Asla üstün görmüyor, kendini baþkasýndan.)

Buyurdu ki: (Madem sen, nefsini ettin zelil,
Bu yola girmek için, olmuþsun þimdi ehil.

Zira bu tasavvufa girmek için, evladým,
Nefsini, tamamiyle hiç görmektir ilk adým.

Kendinde, bir zerrecik, varlýk gören bir insan,
Bu yolda yürümeye, bulamaz yol ve imkan.

Bu yol, öyle mukaddes ve yüksektir ki elhak,
Nefsini beðenenler, basamaz burya ayak.

Bu, öyle binadýr ki, hiçliktir ilk giriþi.
Az kibirli olanýn, burada yoktur iþi.)

Cüneyd-i Baðdadi’nin bu nasihati ile,
Çalýþmakla geçti hep, her günü tamamiyle.

Cüneyd-i Baðdadi’nin, bulunca ömrü hitam,
Üstadýnýn yerine, bu oldu kaim makam.

Buyurdu: (Ders okudum, dörtyüz ayrý hocadan.
Onlardan, dörtbin hadis öðrendim bunca zaman.

Bu kadar çok hadisten, seçtim bir tanesini.
Ona uydum sadece, býraktým gayrisini.

Zira dört bin hadisin içinde, nasihatten,
Ne varsa, bu hadisin içinde vardý zaten.

O hadis-i þerifi, kendime ettim þiar.
Onun manasý ise, þöyledir ki aþikâr:

(Bu dünyada ne kadar, yaþýyacaksan eðer,
Dünya iþlerine de, o kadar çalýþ, yeter.

Ahirette ebedi kalacaðýna göre,
Çok çalýþ da, ömrünü, heba etme boþ yere.

Allah'a muhtaçlýðýn, ne kadar çoksa þayet,
Ona da, o kadar çok, yap taat ve ibadet.

Cehenneme ne kadar var ise tahammülün,
O miktar günah yap da, hiç piþman olma o gün.)